şükela:  tümü | bugün
  • karakter sınırlamasına takılan bir başlık oldu. aslı "hayata bir amaç aramanın bokunu çıkarıp uzaylı istilası için dua etmek"tir bu eylemin. tüm hayatın o bahsedilmeye gerek görülmeyecek aşinalıktaki sıkıcılığının ve yavşaklığının bir yere bağlanmasını beklemektir belki de asıl sebebi. evet sözlük bunu sen de yaptın elbet vaktin birinde. bir çeşit ergenken ya da otuzlu yaşlarının ortasında, ergenken hayal ettiğin her şeyi hala hayal ettiğini fark ettiğinde. o zaman gökyüzüne bakıp "gordon freeman'a can veren yüce rabbim ben neden sıkılıyorum?!" diye bağırdın. tamam, belki bağırmadın ve sorduğun soru belki de neden sıkıldığın değildi. ama temel olarak bunu istedin.

    elbette sevgili popüler kültürümüzün bize verdiği o bilim kurgusal deneyimler seni buna itti. ancak nihayetinde onlar da sıkılmış -belki biraz da paraya ihtiyaç duyan- zeki insanların ürünüydü. ve kaçışlarını o uzaylıların istilasında bulmadıklarını söylemek yalnızca gerçeği çarptırmak olacaktır. bunu gören sen primitif form da öfkelendin. çünkü hayatında hiçbir amaç olmadığı gibi, bir amaç bulma amacı bile amaçsız geliyordu sana. arayışa kalkışmak yasaklanmıştı çünkü. ve hayır umut sarıkaya tarafından değil.

    o gördüğün karakterlerin hiçbirinin böyle sıkıntıları yoktu. onlar zombilerle, elektrik atan ve patlayan yaratıklarla, toprak altında yaşayan böceklerle, görünmez ucan sineklerle ya da başka bir gezegenden gelip dünyamızı üreme tarlası olarak kullanmayı planlayan yaratıklar gibi ufak tefek şeylerle uğraşıyorlardı ve başlarda inanmasan da fark ettin ki bu tarz sorunların üzerinden yalnızca bir levyeyle dahi gelebiliyorlardı. ancak tüm bu basitliğin ve korkunun içerisinde senin sonsuz övgünü toplayan bir şey vardı; amaç. en azından her biri o istilanın bir gün bitmesini istiyordu, bugün senin neyin bitmesini istediğinden dahi emin olamamanın aksine.

    bir gün tepende o sümük sarısı inşaat gemilerini gördüğünde, başparmağını kaldırıp sırıtarak durmayı hayal ediyor olabilirsin. onu her zaman hayal edecek olabilirsin ancak bunun suçlusu ne sensin ne de senin dünyan.

    seni siklemeyen o kahrolası uzaylılar.

    burası da güzel gençler. boyu geçmiyor.
  • tek tanrılı dinlerde ve onların kitaplarında, evrende yaşayan tek varlığın insan olduğu bildirildiği için ilgili merciye dua etmenin tezat oluşturduğu durumdur.
  • hayal gücü geniş her insanın yapabileceği şey.

    sanırım benim yaptığım dua etmek değildi. ama istedim. bir uzaylı istilası olsun da hayata heyecan gelsin istedim.

    tamam, belki çocukken çevrenin etkisiyle dua etmiş olabilirim ama yaş ilerledikçe artık o din denilen ve beyne yanlış gözüken şeyden kurtulduktan sonra geceleri dışarıda yalnız kaldığım her an gök yüzüne bakıp bunu söylediğimi de itiraf edebilirim. kendimce uzaylılarla konuştuğumu düşünürdüm. sonra yıllar geçti, ama bu düşüncem asla değişmedi. 40 yaşıma bile gelsem aynı şeyi yapacağımdan eminim.

    ayrıca bunun bir üst versiyonu da kıyametin kopmasını dilemektir, ki bu uzaylı istilasından bile fazla istenir sanırım. mesela 2012'de bir şeyler ters gidip de dünya yok olmaya başlarsa, o anlarda o manzarayı izlemek en büyük hayalimdir.
  • sorumluluklarını yapmaktan kaçınmak için sığınılacak şahane eylemdir.

    mesela tez yazman gerekiyorsa; uzaylılar gelip şu profesörü yiyiverse, enstitüyü ateşe verseler, tez jürisini mars'a kaçırsa falan güzel olmaz mı?