şükela:  tümü | bugün
  • eyüp-topçular'daki orta anadolu'nun traktör ihtiyacının önemli bir bölümünü karşılayan fabrika.

    üst tarafından polis ve asker şehitliği, yan tarafından ermeni mezarlığı, alt taraftan da hafif metro hattıyla çevrilidir.

    bahçesinde park etmiş durumdaki rengarenk ve gıpgıcır traktörleri seyretmek büyük bir keyiftir.

    (bkz: bazen kasketimden traktör çıkartıyorum)
  • 2011 yılında, uzel makine’nin istanbul rami’deki traktör üretilen 94 bin metrekarelik ana merkezi, içindeki makine ve ekipmanlarıyla birlikte 225 milyon liraya vera varlık yönetim aş.’ye satıldı. istanbul 1. iflas masası’nın kabul ettiği borç listesine göre uzel makine’nin faiz hariç 243 milyon 205 bin lira borcu bulunuyordu.
  • "uzel traktör fabrikası. türkiye’nin lider traktör üreticisiydi. yönetim kurulunda soros uzantıları bile vardı...

    istanbul topkapı’da çok değerli bir arazi üzerindeydi fabrika. yaklaşık 1200 işçi evine ekmek götürüyordu. ve güyâ miras paylaşımı adı altında fabrika iflas ettirildi. 1200 işçi işsiz kaldı. bu işçilerin aylarca, yıllarca çalışarak hakettikleri maaşları da ödenmedi. işçi sendikası dahi işverenle hareket etti, işçileri yüzüstü bıraktı.

    hatırlarım... fabrikada krizin sürdüğü günlerden bir gün, o dönem çalıştığım gazete önünde o sendikanın bir grup üyesi 'uzel traktör fabrikası iflas etmesin' yazılarımdan dolayı beni protestoya gelmişlerdi. bir gün sonra da uzel işçileri haklarını savunduğum için destek gösterisine geldiler.

    aradan yıllar geçti...

    1200 işçi hala 90 milyon lirayı bulan alın teri haklarını alamadı. hala iflas masasında hak arıyorlar. ve hala inanılmaz dolaplar dönmeye devam ediyor. devlet maalesef hala işçileri korumakta yetersiz.

    gelin son gelişmelere bakalım:

    yaklaşık 2 yıl önce iflas masası kuruldu. uzel’e güyâ borç verdiği iddia edilen mirasçı ortak vera şirketi, alacağını tahsile çalışıyor. tabii bu vera şirketinin uzel iflas ederken nasıl 110 milyon lira alacaklı olduğunu çözmek zor!

    neyse; asıl mesele o değil zaten...

    iflas masası, eskiden 1200 kişinin çalıştığı uzel traktör fabrikasının topkapı’daki pahalı biçilmez arsasını satışa çıkarttı. o tarihte arsanın değer takdiri yapıldı ve araziye 832 milyon lira değer biçildi. yâni, herkes alacağını alacak ve ortaya çok ciddi bir para da kalacaktı.

    ihaleye giren alacaklı vera ve kiptaş oluyor. kiptaş 320 milyon lira veriyor. bu para bile işçilerin alacakları için yetiyor. (vera’dan kalan para ile). vera hemen ihaleyi geri çekiyor.

    6 ay kadar sonra bir başka ihale daha yapıldı. bu sefer, kiptaş teklifini artırmak yerine düşürdü. ve ihaleyi bu kez alacaklı vera kazandı. ne kadara mı? 225 milyon liraya! yani işçilere para kalmayacak şekilde.

    şimdi yargı süreci var. yargıtay ihaleyi bozdu ve iflas masası yeniden oluşturuluyor. alacaklılardan oluşan iflas masasının 4 üyesinin de vera’dan olduğu bilgisi geliyor. ne zaman mı? dün...

    bir beton uğruna uzel hikayesini baştan sona bir okuyun. bakın türkiye’nin döviz sorunu nasıl oluyormuş. üretim şirketlerinin üzerine nasıl beton döktüğümüzü ve dış borca nasıl mahkum olduğumuzu anlayın!"
  • "türkiye cumhuriyeti, dünya’da esi benzeri bulunmaz yatırım teşvikleri veriyor ve sözümona yatırım yapılsın diye can atıyor, değil mi?

    ama uygulamaya baktigimizda, halen tıkır tıkır çalışan fabrikaları bile koruyamıyoruz. dünyanın sayılı traktör fabrikalarından biri olan uzel traktör fabrikasını koruyabildik mi?

    yoksa degerli devletimiz, 100 dönüm arsası uğruna kapanması için mi çalıştı?

    işte, size türkiye cumhuriyeti’nin ve vatandaşlarının ekonomiye bakışı, kalkınmadan ne anladıgini izah eden en güzel örnek!

    çalışan, kâr eden fabrikaları bile kapatıyoruz!

    şehir içinde yer alan okulları, arsalarının üzerine yatmak için şehir dışına taşımayı ve sonra yerlerine beton dökmeyi düşünebilen ve üstüne üstlük bunu mârifet zanneden bu zihniyet, arsaları uğruna fabrikaları neden kapatmasın ki?"