şükela:  tümü | bugün
  • bir ibrahim tenekeci şiiri.

    "yaratılmışım demek sudan ve bahaneden
    ama kurumuyor bir türlü günlerin ıslattığı
    bu değil sadece beni derinden üzen
    bulanıyor gökyüzü taş atınca bir kuşa

    bir mümin gibi kapanmış dünya
    kendi aşkının ayaklarına
    ben de şayet aşkıma bir ırmaktan yağacaksam
    bu ırmağı yağdırandan razı olsun mu allah
    söyleyin yağmura beni görmeye gelsin
    üstüme yağsın ve anlasın ki
    kusursuz olmak yakışmıyor insana.

    sessiz olmalıyız bir bıçak gibi
    çünkü biz buradan gidince gitmiş olmayız
    bir şeyler bırakırız belki bir kırık nesne
    evden çıkarken aynaya bakamayanlar utançtan
    güneşe bakar gibi bakarlar ona

    bir yaprağı kim çizer ağaçtan daha iyi
    işte gök, bu mavi kumaştan dik ikimize bir elbise
    işte aşk, yüz vermeyen her tebessüme

    oysa bizim gibi değil onlar
    gidenler gidiyor gidenler gidiyor gidenler…
    mevsimleri kapatıp giden kuşlar gibi
    gidenler gidiyor gidenler gidiyor gidenler…
    oysa biz öyle değiliz
    benim hüzne yetecek malzemem var
    giderken bırakırım belirsiz bir nesne, yani gitmiş olmam
    gittimse aşk için kaldımsa aşk için
    öldümse aşk için döndümse aşk için
    ben şimdi bu şiiri harf harf yazdımsa aşk için
    unutulmak için uyuyanlar ne bilsin
    yaratılmışım demek sudan ve bahaneden."