şükela:  tümü | bugün
  • insanın içini dağlayan ve sevdiklerinin kıymetini henüz hayattayken bilmenin ne kadar değerli olduğuna vurgu yapan bir fakir fotoğrafçı videosu. aynı zamanda "fotoğraf nedir" sorusuna verilmiş en etkili cevap
    https://youtube.com/watch?v=jnxokiubudk
  • bağlama öyle bir yerde girmiş ki sabah sabah insanın böğrüne öküz oturtmuş bir görüntü.
  • hiç bir zaman olmasını dilemediğim..
  • içime oturmuş videodur
    ne kadar zaman geçerse geçsin unutulmuyor sadece alışılıyor.
  • uzun süredir görmediğiniz bir insanın yüzünü ve sesini hatırlamaya çalışın sadece 4-5 yıl bile olur. yüzünü hatırlamaya çalışın tam olmaz. fotoğraflar sağolsun canlı tutar silueti. sesini hatırlamaya çalışın daha da zorlanırsınız. hele bir de sevdiğiniz bir insansa hatırlayamamak gerçekten dokunur insana, sevgisinden şüphe ettirir.

    net bir fotoğrafı hiç olmamış. ve yıllar önce de kaybetmiş babasını.

    sanırım o adam daha mutlu kimse olamaz. tüm şüpheleri uçup gitmiş belli ki o an ya da şüphelendiği tüm anlar bir anda yüzüne çarpmış.
  • kaydeden ve paylasan kisiyi cok acimasiz bulmakla beraber recel yerken 3 saniye icinde gozyaslarina bogulmama sebep olmus olay.
  • gördüm ve arttırıyorum:

    bir gün yurtdışındaki uzak bir akraba tarafından bir video yüklenmiş facebook'a ve izle diye bir mesaj buldum mesaj kutumda. açtım videoyu, yıl 1983 yazıyor sağ alt köşede. ben doğmadan tam 6 yıl öncesine ait bir düğün videosu. önce öylesine izledim, sonra biri dikkatimi çekti. ben bu adamı bir yerden tanıyorum ama nereden diye düşünmeye başladım. ama benim tanıdığım kişi bu kadar zayıf değildi, bıyıkları vardı... sonra dikkatlice baktım ve "baba" diye bir ses döküldü dudaklarımdan. yıllardır böyle sesli söylemediğim bir kelime. duyan geldi. herkes şaşırdı, hüzünlendi ama sevindi de kim derdi ki baban öldükten 6 yıl sonra babanın 18 yaşındaki halinin videosunu izleyeceksin diye.

    ne kadar hüzünlendirse de mutlu etti babamı görmek fakat yine de babaanneme izletmedik, bahsetmedik bile.

    (bkz: hayata dair gülümseten detaylar/@zahist)
  • ciğerimi deşmiş videodur. izlemeyin.
  • sürekli ağlamaya meyilli ruh halimin görüp gözyaşlarına boğulduğu videodur.

    hayata bakıyorum, 20'li yaşların başından itibaren kafamıza taktığımız, kendimize dert ettiğimiz, devam edemeyecek gibi hissettiğimiz acılara.. henüz hayatın çok başında tükenmiş insanlara.. neşe içinde dolaşıp, kaygısız kahkahalar atacağı yaşlara.. sonra çok sevdiğimiz birinin kaybını düşünüyorum. yıllar geçtikçe belki sesini, yüzünü unutacağınız birinin kaybına.. annenizin çok sevdiği birisi için, "artık sadece kemikleri kalmıştır değil mi" diye ağlamasını düşünüyorum. hayatta en sevdiğiniz insanların, yanınızda olmadığında nefes alamayacak gibi hissettiğiniz insanların bir anda yok olduğunu düşünüyorum.. içimdeki acıyı tarif edemiyorum. o günleri görmemek için belki, çoğu zaman erkenden ölmeyi diliyorum; nedense kimsenin benimle ilgili bu acıyı yaşamayacağını hissederek.

    çok büyük acılar, kayıplar var hayatta.. hayata tutunmak gerek her şekilde belki ama yine de çok sevdiğiniz birindense, kendinizin için için eriyip, kaybolması daha tercih edilesi geliyor...

    "ölümün olduğu yerde, daha önemli ne olabilir?..."