şükela:  tümü | bugün
  • doğa en doğru yolu gösterir. güçlü olan güçsüzü yer.
  • kendisi gibi düşünmeyen insanları acımasızlıkla suçlayabilecek bencil insan söylemidir. sanki (bkz: hayvanlara eziyet)i biz tasvip ediyoruz. hatta eziyet edeni yakalarsam çok kötü öpüyorum. hikayelerim fazlaca var bu konuda.

    (bkz: vegan deyimdi entel gözükeyim)
    birde unutmadan söyleyeyim, kendisini vegan olarak adlandıran çevremde kim varsa kaç kere peynir ve tereyağı tükettiğine tanık oldum. hatta yakın arkadaş, 32 yaşında sıfır beden kadının (bkz: ciğer) yediği gözlemlenmiştir.
  • sebze ve meyveleri canlı canlı doğradığından, cayır cayır pişirdiğinden bihaber yeni yetme vegan serzenişi.
    soya tarlalarında çalışan kadın ve çocuk işçileri sömürmekten farklı bir acımasızlık sayılmaz.
    insanoğlu senin istediğin düzeyde acıma duygusu ile hareket etseydi homo erectusa bile ulaşamazdı. acı ama gerçek.
  • (bkz: hezeyan)
  • vegan olduğum zamanlar cidden vücuduma çok zarar vermişim çünkü yeterli protein ve vitamin alamamaktan bünyem zayıfladı ve vitamin eksiklikleri ortaya çıktı.eskiden insanlar diğer canlılar gibi avlanırdı.
    hayvanları bir ahıra doldurup kesmek için bekletip,çiftleştirip,beslemezlerdi.bu yüzden acımasız bulduğum tek şey budur.kesimhaneleri, hormonla hızlıca büyütülüp kesilen kuşları hiç normal bulmuyorum ki bunca insanı beslemek için günde tonlarca kez kıyım yapılıyor. hayvan nüfusu insan nüfusunun tükettiğinden çok daha az bence tabi yeni zelanda da yaşamıyorsanız... birde türkiye de bağırta,bağırta canlıyken boğaz kesiyorlar.diğer ülkelerde önce başarından vuruyorlar böylece hayvan ne olduğunu anlamadan,çırpınmadan ölüyor zaten.
  • acımasız bir vegan olarak çürüttüğüm önerme.
  • keşke bitkilerin dili olsaydı da çektikleri acıları anlatabilselerdi. (bkz: ham meyvayı kopardılar dalından)
  • ne zaman ki bir aslan kıçımı ısırıp da benden bunun için özür dilerse, ne zaman ki bir kurtçuk benim cesedimi yemekten kaçınıp saygı gösterirse veya bir ağaç benim çürümüş gövdemden besin almayı bırakırsa o zaman belki veganların, vejeteryanların biraz haklı olduklarını düşünebilirim. ben kendimi tabiatın işleyişinden üstün görmüyorum. ben danayı yerim, aslan da beni yer. ot da cesedimin üstünde bitip benden beslenir. şimdi bu gezegendeki dominant türüz diye özür mü dileyelim tavuktan inekten?
  • reptilian olanların merhametli olduğu gerçeği
  • öyle ya da böyle ekosistem denilen bir gerçeklik var.
    insanın duygusal bir varlık olduğu gerçeği inkar edilemez elbette ama yaşamın sağlıklı bir şekilde devamlılığı bu yaklaşımla mümkün değil gibi görünüyor.çevremdeki vegan olan birçok kişi sık sık sağlık problemleri yaşıyor bu yüzden.vitamin eksikliğinden kaynaklı unutkanlık ve yorgunluklar hayatlarını ciddi anlamda olumsuz etkiledi.protein yetersizliğinin sebep olduğu şeyleri saymıyorum bile.
    bu tarz konularda yorum yapmaktan kaçınırım genelde ama galiba biraz realist olmak gerekiyor.besin zincirinin tek bir halkasında meydana gelecek bir kopma dahi tüm madde döngüsünü mahvetmeye yetiyor.tepki gösterilmesi gereken şey hayvansal gıda tüketiminden ziyade önü alınamayan tüketim çılgınlığı olmalı bence.
    he tüm bunların realist düzlemde değerlendirmesini yapıp vegan olmadığım için acımasız oluyorsam da diyecek bir şey yok zaten.her türlü acıma duygusunun çıkış yeri olan "vicdan" senin sandığından çok daha geniş yayılım alanına sahip bir duygusal muhakeme alanıdır zira.
    hadi duygusal muhakemeyi geçtim mantığın da mı uyarı vermiyor saçmasapan genellemeler yapma diye?