şükela:  tümü | bugün soru sor
  • bedende ağırlık hissetmemek. (bkz: vejetaryen)**.
  • deli dana hastalığını engeller.
    (bkz: inek)
  • ayni zamanda yapi ve kredi kultur ve sanat imparatorlugundan cikmis bir sadik hidayet kitabidir kendisi. ve tahminen cocuklugunu eksi sozluk veritabaninda uktelik yaparak gecirmistir*.
  • budizmden etkilenerek yazılan kitap bu işin yararından çok et yiyenlere bir güzel saydırılmak için yazılmış gibi.(kasaplar için özel aşağılamalar mevcut)

    (bkz: etibol)
  • osuruğunuzun kokusu daha tahammül edilebilir olur.
  • doğal ve sağlıklı yaşamdır.
  • sözkonusu yemek disiplinine ait kitaplardan birinde, "...ve böylece ölüm anındaki dehşet duyguları kesilen hayvanın etine, oradan da onu yiyen insana geçer. bu da et yiyenleri daha saldırgan, sinirli, hırçın yapar." türünden birşey okumuştum. demek ki sebze-meyva yemek insanı barışsever kılar.
    velakin en ünlü vejetaryenlerden biri sanki bu teoriyi çürütmüş. "kimdir o?" derseniz; (bkz: adolf hitler)
  • bir sadik hidayet kitabi. kitabin yazarına göre insan, etobur bir varlık değildir ve o yüzden de et yemesi doğaya aykırıdır.bunu aşağıdaki savlarla kuvvetlendirir :

    -her kim ki et yiyor, eğer yediği o etin hayvanini yakalayıp, özellikle kendi kesip, yenilecek hale getiriyor olsaydı, o eti yemezdi. kimse yenilen / kesilen hayvanin iniltilerini duymadığı, akan kanını görmediği, can çekişirken izlemediği için eti kolaylıkla boğazından geçirebiliyor.

    doğal olarak etobur hayvanlarda bu konuda en ufak bir iğrenme/yürek burkuntusu söz konusu değildir.

    -etobur hayvanlar yiyeceklerini (av’ını) kemik,et,damar,sinir,yağ,sakatat ayırmaksızın hepsini birden tüketiyor ve de hiçbir pişirme,hazırlama bekletme gibi bir isleme ihtiyaç duymadan, insanlarsa etin sadece hoşlarına giden yerlerini tüketiyor ve maalesef pişirmeksizin bunu tüketemiyor.

    yani etoburlar için et sadece bir yiyecek anlamına gelirken, insanlar için et, bir mide düşkünlüğü yani zevk tatmini anlamını alıyor.

    bu sebeple her gün milyonlarca hayvan bu tatmin için katlediliyor. bu hayvanların bir çoğu maalesef hiç ama hiç güneş görmeden hayata veda ediyorlar, ancak vücudunun sığacağı mikroskobik bir alanda yaşıyorlar, inanılmaz yapay bir şekilde beslenip yetiştirilip vakti gelince de sofralarımıza konuk oluyorlar. (mcdonalds,burger king,kfc..gibi)

    ne gariptir ki insan dışındaki hiçbir varlık kendi besinini hazırlamaya/pişirmeye gereksinim duymaz.

    -insanların hayvanlardan daha ustun olduğu noktasından hareketle insanin daha güçlü olması ona işkence yapma hakki yerine ağabeylik sorumluluğunu yükler. yani esasen onun hayatini kolaylaştırması,iyileştirmesi ve geliştirmesi gerekir.

    -olaya anatomik olarak bakıldığında ise, etoburların köpek dişleri diğer dişlerine kıyasla çok daha uzun ve birbirinden uzak iken, insanların diş uzunlukları neredeyse birbirini aynisi ve birbirine çok yakın (otoburlarin benzeri).

    insanların bağırsakları etoburların tersine çok uzun, bu yüzden sindirilen et bağırsaklarda uzun sure geçirdiğinden orada bozuluyor ve çevresine zarar veriyor.insan bünyesinde oluşan bazı hastalıkların kaynağı olarak da buradaki bozulma gösterilmiş kitapta.

    kitapta değinilen bir çarpıcı örnek olarak da amerika’da “kasap”lara cinayet davalarında şahitlik yaptırılmaması mesleklerinden dolayı (ölüm’e karşı olan duyarsızlıklarından dolayı.)

    kitapta ayrıca, yazarın “mükemmel besin” olarak adlandırdığı (vücudun temel ihtiyacı olan maddelerin hepsini zengin olarak bir arada ihtiva eden) yiyeceklerin bir listesi ve et ile karşılaştırmalı olarak analizleri mevcut.

    vejetaryenliği tadından dolayı bir yemek ayırma fikri olarak görmemek gerekiyor, bu bir felsefe ve kişinin dünya görüşünü yediği ve içtiğine yansıtmasıdır.ayni zamanda kapitalist, dayatmacı, sorgulamanın olmadığı bir düzene de bir başkaldırıdır.

    gerçekten insan yaşamı için et yemek kaçınılamaz bir gereksinim midir ?
  • zaman kazandirir: yemek secmek kisa surer cunku zaten secenekler pek kisitlidir...(ama bir yandan da: nereye yetisiyorsun ki...)
  • fahiş et tavuk fiyatlarını umursamamak