şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: mayakovski)
  • "hayatın en hüzünlü anı,
    mevsimine kapıldığın kişinin
    bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını
    anladığın andır…
    bırak, gitsin…
    ... bırak, git…"
  • sizin,
    kirden muşambalaşmış sedirde bir uşak gibi semiren
    pelte beyniniz üstünde dalmş düşlere düşüncenizi, taciz edeceğim yüreğimin kanlı limeleriyle
    doyuncaya dek gülünçleyeceğim sizi küstah ve yakıcı.

    ruhumda benim yok tek ağarmış tel,
    ve ihtiyarca bir sevecenlik yok ruhumda!
    dünyayı sarsa sarsa sesimin kudretiyle,
    yürüyorum yakışıklı
    yirmi iki yaşımda.
  • lili'ciğim
    yine duvarı seyrediyorum.
  • evime dönmüyor muyum sana doğru koşarken?
  • bilirim gücünü sözcüklerin

    bilirim gücünü sözcüklerin, o çınlayan sözcüklerin ben;
    onların değil, o yığınları coşturan, kendinden geçiren,
    başka sözcüklerin gücünü, çıkarıp ölüleri topraktan
    tabutları meşeden adımlarla götürenlerin her zaman.

    gün olur okunmadan, basılmadan atılırlar da sepete,
    bir çıktıları mı oradan gemi azıya alırlar elbette,
    gümgüm öterler yüzyıllar boyu, tırmanıp gelen trenlerdir
    öpüp yalamağa nasır tutmuş ellerini şiirin bir bir.

    bilirim gücünü sözcüklerin. esip geçmiş de bir rüzgâr
    bir halayın topraklarına düşmüş taçyapraklarıdır bunlar.
    insandır bütün ruhu, dudakları ve bütün iskeletiyle.

    vladimir mayakovski
hesabın var mı? giriş yap