şükela:  tümü | bugün
  • avare ite menzil ne*

    ... ve yollara kıyılır nikahım
    herşeyden boş olunur da bir gurur kalır
    o ki itiraflarım onadır
    o ki beni mutlu kılandır
    tüm ihtiyacamı sunandır

    .. ve boğazımda toz canım çeken
    tek bir bilgi benden geçen
    oyuncuysan oyuna kalırsın köle
    serseri yolgezen
    göçebe münzevi
    her ne sen dersen

    ama heryere keyfekeder
    hür dile hür her yer
    ve anlamlanır her yer
    her nere gidersem
    başımı yasladığım yer bana ev

    ve toprak ki artık tahtım
    bilinmeyen bağlı bahtım
    yetişip gezen yıldızların altında
    bir başıma ama değil yanlız
    kimseye yoktur ricam

    ve bağlarım lime lime
    her ne azsa fazla bize
    gidilmemiş yol düşer hükmüme
    serseri yolgezen
    göçebe münzevi
    sen ne dersen

    ama heryere keyfekeder
    hür dile hür her yer
    ve anlamlanır her yer
    her nere gidersem
    avare ite menzil ne
    başımı yasladığım yer bana ev

    mezartaşım oyulsa da
    yatan altında bedenim hala yolda
    avare ite menzil olsa
    *
  • "only knowledge will i save"
    misrasi ile sultan suleymana kalmadi bu dunya fikrini metal dinleyen kulaklara kaziıyan...
    "the less i have the more i gain"
    misrasi ile de hayattaki mutlulugu nasil yakalayacagimizi degme filozafa nazar eder gibi aciklayan muhtesem sarki...
  • ...and the road becomes my bride
    i have stripped of all but pride
    so in her i do confide
    and she keeps me satisfied
    gives me all i need

    ...and with dust in throat i crave
    only knowledge will i save
    to the game you stay a slave
    rover wanderer
    nomad vagabond
    call me what you will

    but i'll take my time anywhere
    free to speak my mind anywhere
    and i'll redefine anywhere
    anywhere i roam
    where i lay my head is home

    ...and the earth becomes my throne
    i adapt to the unknown
    under wandering stars i've grown
    by myself but not alone
    i ask no one

    ...and my ties are severed clean
    the less i have the more i gain
    off the beaten path i reign
    rover wanderer
    nomad vagabond
    call me what you will

    but i'll take my time anywhere
    i'm free to speak my mind anywhere
    and i'll never mind anywhere
    anywhere i roam
    where i lay my head is home

    but i'll take my time anywhere
    free to speak my mind
    and i'll take my find anywhere
    anywhere i roam
    where i lay my head is home

    carved upon my stone
    my body lies, but still i roam
    wherever i may roam

    hetfield/ulrich
  • kulaklıkların süngerli olduğu zamanlarda şehirlerarası otobüslerde dinlerdik ve klibindeki tadı alırdık. sikko devremülke giderken turnedeki metallica mensubu gibi hissederdik.
  • bu şarkıyı dinlerken arada bi "cankkkkk" şeklinde bi ses duyulur. işte o sesi jason abimiz 12 telli basla çıkartmıştır.

    ilk solonun girişini de hammet hendrix den esinlenerek bulduğunu söylemiştir. "zaten tüm gitaristler birbirlerinden esinlenir" şeklinde de devam etmiştir sözlerine.

    kaynak: black album dvdsi

    metallica magazincisi bildirdi.
  • ilk defa milli oldugum* sarkidir, muhtesemdir, amanindir, aboodur, ohadir. vokali bile begenmisimdir, ucar koyar zokar ziker gaza geldim call me what you wiiillllllleaahhh!!
  • metallica'nin yolculukta dinlensin diye yaptigi cok baba bi sarki. black album 1991
  • az önce kanal d'nin dandirik bi magazin programında, hadise konserinde çıkan olayların görüntülerini gösterirken konulan fon müziği şeklinde duyduğum şarkı.
    ahahahah böyle mi olacaktı..
  • gitarlar jilet gibidir bu sarkida.
  • şu dünyada en çok sevdiğim şarkı. binlerce kez dinlemişimdir, uzun yolda dört saat boyunca loopa almışlığım var, ne zaman yolculuk yapsam özellikle açar dinlerim ancak her daim beni heyecanlandıran, müzik dinlerken 18 yaşımda aldığım keyif neyse hala aynısını yaşatan ender şarkılardan biri. bir ruhu, bir felsefesi var. yıllar içinde düşündüğümde bana kattığı çok şey var. sözleri, grubun şahane performansı, james'in harika vokali... hani olmasaydı bir parçam eksik kalırdı cümlesini gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. iyi ki var bu şarkı.

    şu şarkıyla alakalı en sevdiğim detay ise fade outla bitmesi. ses kısılırken grup çalmaya ve söylemeye devam ediyor. hiç bitmiyormuş sanki sonsuza kadar çalıyormuş gibi geliyor dinlerken. tıpkı yollar gibi...