şükela:  tümü | bugün
  • gelecek vaadeden kanadalı melodic black metal grubu..

    "against the seasons - cold winter songs from the dead summer heat" adlı bir mini cdleri ve "pursuit of the sun & allure of the earth" adlı bir albümleri var..kadroları;

    gitar: mark beshai
    bateri vokal:david gold
    gitar: steven jones
    vokal: christopher jones
    klavye: jessica lukowski
    bas gitar: connor sharpe

    şeklinde.. http://www.spectresound.ca/… in my eyes, part 1.mp3 adresinden ; "the sun was in my eyes: part one" indirilip fikir sahibi olunabilir..
  • grup 2011 yılında, beşinci ve son albümü olan "wood 5: grey skies & electric light"ı piyasaya sürmüştür.

    albümün promosunda extra track olarak yer alan kiss my ashes goodbye nazarımca albümün en iyi şarkılarından biridir. (part i olanı)
  • david gold'un ölümünden sonra 2011 itibariyle dağılan harikulade grup.. son video kliplerinde de kendi sonuna selam çakmıştır reyis..
    http://www.youtube.com/…t9tvcamenje&feature=related
  • bir end of august parçaları vardır ki, mutlu insanı depresyona sokar.
  • 2014 yazında hayatıma giren müthiş grup. sevgilimin bana tanıtmasıyla beraber unutulmazlarım arasına girdi, yazın her sabah kahve içerken dinlerdim. ''woods ııı: deepest roots and darkest blues'' albümü tavsiye edilir.
  • şarkılarında kolay ritimler kullanmasına rağmen olağanüstü eserler ortaya çıkarmış gruptur ((bkz: gojira) gibi). elektro gitarla çok enfes bir şekilde karanlık bir atmosfer oluştururlar ve gerçekten de başarılılar bence.

    daha doğrusu başarılıydılar. kurucusu david gold bir trafik kazasında hayatını kaybedince dağılmışlar. sözleri de çok güzeldi şarkılarının.
  • baştan aşağı efsane olan grup. daha ilk demoları olan against the seasons'tan bile belli, bildiğimiz sıradan black doom gruplarından değil, içinde her şeyi barındırıyorlar. bir bakmışsın progressive dinliyorsun parça bitiyor bu sefer de melodik death'e yakın bir şey var. folk'u da unutmayayım. her albümleri güzel, her albümleri ayrı bir sanat, seçemiyorsun içlerinden işte şu daha iyi bu daha kötü diyemiyorsun.

    grup ile tanışalı iki yıl oldu, vokal david gold'un ölümünü öğrenmem ile yıkılmıştım. çünkü böylesine güzel bir grup devam etmeliydi, bitemezdi anlıyor musun. poser gruplardan gına gelmişti artık. bu kadar içten bir müzik yapanlar ile bir daha karşılaşmak çok zor olacaktı.

    ilk yıllarında verdikleri bir röportaj (2003) var. grubun televizyona çıktığı ilk görüntüler bunlar, yerel bir grup olarak orada burada çalıyorlar işte. o zaman olduğu gibi sahneye son kez çıktıklarında da 2011 bir kaç düzine kişi var karşısında grubun. bu konserde kendi prodüksiyonları ile çekilen ilk ve son konser. ayrıca david gold ölmeden ve grup dağılmadan önce çıktıkları son konser..

    2002'de çıkardıkları demodan sonra 2004'te ilk albümleri pursuit of the sun & allure of the earth'ü çıkarıyorlar, 10 parçadan oluşan bir sanat eseri. shedding the deadwood'u dinleyin öneririm.

    2007'de 15 parçalık the deepest roots and darkest blues ile kaldıkları yerden devam ediyorlar. bu albümde brutal vokalleri biraz azaltmışlar. grup line-up'ı her albümde farklı bu arada, baki kalan tek kişi david gold onun dışında her albümde başka elemanlar ile çalıyor. buradan your ontario town is a burial ground öneririm.

    2009'da the green album ile kalfalığı da atlatıp ustalık dönemine geçiyorlar. grubun en çok bilinen şarkısı i was buried in mount pleasant cemetery'e klip çekiyorlar ki bu çektikleri son klip oluyor. belki profesyonel anlamda ilk ve tek de diyebiliriz çünkü bundan önce sadece the northern cold şarkısı için bir klipleri var ve çok amatörce bir klip. bu albümden wet leather'ı öneririm.

    2012'de son albümleri grey skies & electric light ile müzik kariyerleri bitiyor. david gold'un ölümünden bir sene sonra çıkıyor albüm. öncesinde vokal partları kaydettiklerinden albüm fazla etkilenmiyor ve piyasaya bir şekilde sürülüyor. müzik eleştirmenlerinden tam not alıyor, 2012 juno awards'ta yılın metal albümü de seçiliyor. grubun ilk ve tek ödülü ayrıca bu. keeper of the ledger dinleyin.

    küçük bilgiler:

    2009'da i was buried in mount pleasant cemetery şarkısını yazıp söyledikten iki yıl sonra kendisi de aynı mezarlığa gömülüyor. bkz

    ilk iki albümde şarkıların çoğunu ölen kız arkadaşına adıyor, sözleri kendisi yazıyor.

    grubun ismi vuğds of iypre diye okunuyor, ben demiyorum david gold diyor.
  • grey skies and electric light gibi enfes bir albüm öncesi, david gold'un ölümüyle talihsiz bir şekilde dağılan grup. hatırlıyorum da, albümün çıkıp çıkmayacağı muamması dışında en die-hard fanlar dahil kimse bu kadar sağlam bir albüm beklemiyordu. swansong'un allahı adeta.
  • bugün finality ile kendilerini ve david gold'u yad ettiğim grup.
  • bundan yaklaşık bir yıl önce woods of ypres ve david gold hakkında bir şeyler yazıp twitter profilimde paylaşmıştım, bu sefer de buraya yazmak istiyorum.

    "grup 2002 yılında kanada'nın ontario şehrinde üç genç tarafından kuruluyor. tür olarak "doom, death metal" yapıyorlar.

    ilk yıllarda davul çalan "david gold" sonra vokali olur grubun.

    david gold, yaşadığı şehir ontario'da bir kıza aşık olur. fakat kız ona karşılık vermeyince içine kapanır ve depresyona girer.

    depresyonu ilerler. beraber grubu kurduğu kişiler onu yalnız bırakarak gruptan ayrılırlar. yine de 2004 yılında ilk albümleri çıkar.

    2008 yılına kadar davul, gitar ve vokal görevini tek başına yapar. bu 4 yıl içerisinde geçici üyelerle çok az sahneye çıkabilir grup.

    ikinci albümleri çıkar grubun. albümdeki tüm şarkıları o kıza adar. her şarkıda ayrı bir hüzün, haykırış vardır.

    elini bile tutamadığı birisine şarkılar yazar, besteler yapar. söyleyemediklerini, yaşayamadıklarını sözlere döker. rüyalarından bahseder.

    aynı şehirde yaşadıkları için zaman zaman o kızı görmeye devam eder ve bu onu daha kötü bir hale getirir. taşınmaya karar verir.

    başka bir şehre taşınır ve müziğe orada devam eder. üçüncü albümlerini sürer piyasaya. bu sefer ölümden bahsetmeye başlar.

    şehir değiştirmek bile ona iyi gelmemiştir. şarkılarında ölümden bahseder. insanların sahteliğinden bahseder.

    "move on! (the woman will always leave the man)" albümün son parçası olsa da ondan önce gelen diğer 15 şarkı ölümden bahseder.

    küçük publar dışında bir sahneye çıkamaz grup. beş para etmez insanlar şan ve şöhret içerisindeyken david gold geçimini zor sağlar.

    son albümlerinin kayıtlarını bitirir. doğup büyüdüğü fakat bir kız yüzünden taşınmak zorunda kaldığı ontario şehrine gitmek için yola çıkar.

    o yolda trafik kazası geçirerek 2011 yılında hayatını kaybeder.

    ölümünden iki yıl önce piyasaya sürdüğü albümünde "ı was buried in mount pleasant cemetary" isimli bir şarkı vardır.

    o mezarlık ontario şehrindedir ve kendisi o mezarlığa gömülür. ölümünü tahmin edip yazmış gibi.

    yalnız ve törensiz bir şekilde gömüldüm der şarkıda. yok olmak kurtulabildiğim tek yoldu der. belki de benim için yeni bir hayat başlar der.

    yazdığı gibi yalnız ve törensiz bir şekilde gömülür. cenazesinde ailesi ve bir kaç arkadaşının dışında kimse olmaz.

    bu kimsenin bilmediği adamın son albümü 2013'de kanada'nın prestijli müzik ödülü "juno awards" tarafından yılın en iyi metal albümü seçilir.

    hayattayken sahip olamadığı üne biraz da olsa öldükten sonra kavuşur. bu güzel adamı tanımanızı istedim."