şükela:  tümü | bugün
  • çocukluğunda katı bir bach dinleyicisi iken babası ve büyükbabasının piyanist olmasının da verdiği etkiye dayanarak müzik okuluna gitmiş ancak yaş kemale erdikçe her nasılsa klasik müzikten tiksinir hale gelmiş. ne var ki sonra jazz ile tanışmış ve bugün olduğu piyanisti jazz müziğe borçlu olduğunu söylemiş. tür içerisinde hala gerçek özgürlüğe erişemediğini söylese de yazılı bir dökümana bakmaksızın yalnızca içgüdüleri ile çaldığını söylemesi üzerine insan böylesi bir müziği çıkaran içgüdüyü merak etmeden duramıyor. nils frahm ve michel bisceglia yı genel olarak onu icra ettiği müziği yapmaya iten motivatörler olarak tanımlıyor.

    üretirken ne dinlesem sorununa aradığım çıkmaz da bulduğum, ancak 'bırak arkada çalsın' demeye kıyamayacak denli güzel tınılara sahip bir müzisyen.