1. murathan mungan şiiri.

    yağmur herkese yağar
    güneş ısıtır herkesi
    mevsimler herkes içindir
    yalnız çığ altında kalan
    sele kapılan her zaman birkaç kişi
    herkes içindir aşk da, ayrılık da
    yalnızca birkaç kişi ölür acıdan
    eskiden ölümle tartılırdı ayrılık
    kiminin hayatı yalnızca unutkanlıktan
    her şey, herkes için değildir oysa
    kimi hiçbir şey öğrenemez karanlıktan
    yalnızlığı kullanmayı bilmez kimi
    kimi ayrılamaz yalnızlıktan
    yağmur herkese yağar
    ama çok az insan tutar yağmurun ellerini
    onca şarkı, onca film, onca roman
    ama sevmeye yetmez herkesin kalbi
    çığ altında kalan sele kapılan
    aşktan ve acıdan ölen
    birkaç kişi dünyayı başka bir yer yapmaya yeter
    aslında onların hikayesidir anlatılan
    diğerleri dinler, seyreder, geçer gider
    geçer gider herkes
    hikayedir geriye kalan.

    murathan mungan
  2. "...yağmur herkese yağar
    ama çok az insan tutar yağmurun ellerini
    onca şarkı, onca film, onca roman
    ama sevmeye yetmez herkesin kalbi..."

    neden yağmurun ellerini görüp te tutabilen az, neden?
    şarkılar herkes için, filmler herkes için, romanlar da öyle, anladık.
    iyi de neden sevmeye yetmiyor herkesin kalbi?

    bu kadar güzel olmak zorunda mıydı bu dizeler?
    murathan mungan, siz insan değilsiniz!

    saygılar şelale.