şükela:  tümü | bugün
  • herkeste vardır sanırım böyle bir düşünce. sabah 9 akşam 5 in arasına sıkışmış olan hayatını ve her gün gömlek giyip tıraş olmanın verdiği bıkkınlık ile; lan neden arkadaşlarımla iş kurmuyorum? diye sorar insan kendine. sonra aklına gelir; bu devirde iş mi kurulur, manyak mısın oluuuuuum öğütleri.
    ancak ne güzel olurdu 3-4 arkadaş lokasyonu güzel bir yerde, iyi de para kazanabilecekleri bir dükkan. ancak olmayacak sanırım hem de hiçbir zaman.
  • sonu ayrılıktır. babadan kalan yüz metrekare daire için kardeşler birbirine düşerken, arkadaş ile iş kurmak çok akıl kârı değil.
  • dağılmaya mahkumdur. sakat doğmuş bir iş olur. mutlaka birisinin çıkarları bir noktada ters düşecek.
  • yapılmaması gerektiğini düşündüğüm eylemdir.
  • vaktinde bunu istemiş bir sözlük yazarının tecrübelerini hatırlatmış başlık, aradım taradım linkini buldum: (bkz: #57795602)
  • biz değil iş, ödevi bile yapamıyoruz yakın arkadaşlarımızla...
    yapabilene helal olsun.
  • iş ciddiyet ister arkadaşlar bir araya geldi mi ciddiyet kalır mı bilemiyorum. her birinin sorumlu insanlar olması gerekiyor, bizde sorumsuzdan bol ne var patlıcan var, armut var...

    gelişmiş ülkelerde şirketler ortak bulmaya daha çok istekliler ortaklıklar sayesinde iş ilerletilebiliyor, sermaye bulunabiliyor. bizde ortaklık ilişkileri gelişmemiş, mümkünse kimse olmasın başım rahat olsun havasında iş devam ediyor. gördüğünüz gibi para çuvalla bile olsa insan kalitesi düşük kaldıkça hep geriye gitmeye mahkumsunuz. memlekette doğru düzgün insan bulmak için samanlıkta iğne ararken at çiftesi yersiniz, ortağı bulmak için kutupta ayıyla çay içmeniz lazım. ayıya özel çay bardağı yapmak lazım kavraması kolay olsun.
  • kuzenim yaptı oldu, o yüzden güvenilir arkadaşlarla olabilir diyorum.
  • babam 50 yaşından sonra yaptı bunu. 5 kişi bir işe giriştiler. sonuç: biri babam üçü kalp hastası oldu. çoğu birbiriyle konuşmuyo, konuşanların da eski samimiyetinden eser yok.

    etmeyin.