şükela:  tümü | bugün
  • "konuştuğum halde anlamayan, anlamak istemeyen canım insanlar, yazdıklarımla mı anlayacaklardı sanki beni?" diyerek başlar her şey.

    yazılanların en kıymetlisi, en sahicisi; yazılanların en değersizi, en sahtesi; yokluk zamanı yazılırlar, varlık zamanı yazıldıkları da olur; bazen bir cümlelik yazılardır, bazen sayfalar yetmez olur; aynalar aynı tadı vermez, ağzını açmak elzem gelir; boşlukbırakmadanyazıldığıdaolur, dilbilgisi kurallarını sallamadan laletayn yazıldığıda; hiçbir kuralı sınırı yoktur, hiçbir yerde karşınıza çıkmayacağından eminsinizdir; ve en önemlisi de yazıp yaktıktan sonra: "eee ne işe yaradı şimdi!" diye münferit düşünceler aklınızın ucuna bile gelmez.

    c vitamini gibidir yazıp yakmak. illa ki bi faydasını görürsünüz.

    (bkz: yakayazmak)

    sayılmaz mı?
    niye!

    tdk'yı bi ararız artık.
  • insanın içini rahatlatır bu durum benim aklıma sanat sanat için midir yoksa sanat insan için midir sorusunu getirdi. sanat insan içi vardır.
  • sanatı, sanat için yapmaktır bir bakıma.

    zaten yakacağın bir kağıt ise boşu boşuna yanmasın bir de şu yazdığıma yansın denilerek de gerçekleşebilecek eylemdir.