şükela:  tümü | bugün
  • insanların içindeki derin ve kocaman yalnızlık korkusunun sonucudur. çevreye bakıldığında çoğu kişinin, birini gerçekten sevdiği için değil, yalnız kalmamak için ona katlandığı ve kahrını çektiği fark edilebilir. yalnızlığın artık çok acı verdiği insanın, başka birine tutunarak yalnızlığını gidermek istemesi, o insana bu yüzden çok bağlanması ve sonunda terk edilmesi durumunda faciayla son bulur. yalnız olmamaya alışan insan tekrar yalnız kalır ve bu dayanılmazdır..
  • herkeste aynı şekilde tezahür etmez.

    yani diyorum ki; tercih bazen de hayvan üzerinedir.
  • asla yapmadığım olay. ha, yalnız kalmak herkese göre değil, yapamayacaksanız idare edin derim.
  • 50+ yaşına gelmiş anne-babamın birbirlerine yaptığı...

    böylesi bir eziyetle sınanmamak tek dileğim.
  • sevgilin var mı var sevgilisi ve kız arkadaşın düzenli olarak sakal tıraşı olması ile değindiğim mevzu.

    yalnız kalmamak için sakallı bir kızla takılmak mı? düşüncesi bile kötü. yalnızlık süper.
  • sevmediği kişiye bağlanma kısmının stockholm sendromuna benzeştiği durum
  • öncelikle yalnızlıktan ne anladığımız önemli. geçen yıla kadar kafa dengi hayat arkadaşı eksikliği olan yalnızlık tanımım şu anda aile eksikliğine dönüştü. aile olmadan olmuyor. oluyor da başka türü oluyor. bakışınız değişiyor. kimle ne yaşarsanız yaşayın karşınızdakinin sizi aileniz kadar sevemeyeceğini biliyorsunuz. en yakınınızdaki ile aranızdaki mesafe bile ihtiyacınız olan sıcaklığı karşılayacak kadar yakın olmuyor. sevmek, heyecan duymak çok güzel, mutluluk verici. aile olmayınca bu mutluluktan mahrum kalıyorsunuz. ya da çok imrenilesi bir aşk yaşamanız gerekir. o da kolay değil. bu durumda yapılacak şey belli. hayatın aslında o kadar güzel olmadığı gerçeğini kabullenip ideal insanı aramak yerine durumu şu andan daha iyi hale getirecek insanı arıyorsunuz. bu da katlanmayı gerektirecek birliktelikler getiriyor. tabi burada katlanan sadece siz değilsiniz. karşı taraf da sizden farklı değil. aslında herkes mutsuz. bu da hayatın başka gerçeği. ivan ilyiç' in ölümü' nde "hayatın başlangıcında beyaz bir nokta var. ondan sonra her şey geri döndürülemez şekilde kötü gitmeye başlıyor. ta ki ölene kadar." diye bir kısım var. şu ana kadar becerebildiğim kadarıyla bunu açıklamaya çalıştım. ailenizi sevin. her şeyin daha da kötüye gitme ihtimali gayet yüksek.

    tanım : mutluluğu az da olsa yakalamak için yapılması gereken davranış.
  • yalnızlığın temelinin belki de o insan olması ve o insandan kurtulduğunda yalnızlığın da bitmesi ile sonuçlanabilecek durum.
  • bazen merhamet, bazen cesaretsizlik, bazen de özgüven eksikliğinden kaynaklanır.

    kimi zaman hepsinden birden.
  • çok acı bi' şey bu durum.

    pazar günüyle beraber buna son veriyorum artık. iki yıldan sonra belki biraz geç oldu ama cesaretimi topladım nihayet. kolay değil yalnızlık korkusu.
    çünkü (bkz: bilmezler yalnız yaşamayanlar).