şükela:  tümü | bugün
  • öyle anlar vardır ki; insan kendine bile fazla gelir,amaçsızca atarsın kendini dışarı..herkes uyuyorken,sen çocukluğundan beri hangi evin önünde hangi meyve ağacının olduğunu bildiğin ara sokaklara vurursun kendini..beyninin kıvrımlarında onca düşünce ve anı birbirini kovalarken,dudağına bi şarkı,bi şiir yapışıverir,yürürsün..şairin dediği gibi: ''yollar ya da anılar boyunca''..sanki yürümek,hayatta kalmanı sağlayacak tek şey,elinden gelen tek şeymiş gibi..onca yaraya,anıya,umuda yarenlik olsun diye yürürsün..aslında arşınladığın sokağın da bi önemi yoktur,çünkü kendi içine yürürsün..döndüğün her köşe başında adımlarının hızıyla birlikte artar yalnızlığın,seni de aşar..her şeyi sisli bi boşluk duygusu kaplar..aldırmazsın ! aldırmamayı öğrenmişsindir artık ya da vicdanına ancak bu şekilde mastürbasyon yaptırabiliyorsundur..bildiğin,öğrendiğin,deneyimlediğin her şey önemini yitirir..kağıt kesiği gibi ince ve derin yaraların hiç bir pansumanı kabul etmez artık..ve yürürsün..şairin dediği gibi: '' yollar ya da anılar boyunca''..
  • yanda biri olsa daha iyi olurdu dedirtir insana. birde başka memleketteysen daha bir hissettirir yalnız olduğunu.
  • hergün yaptığım eylem diyebilirm huzur verici ve arındıcı sanki. ipod'da çalan şarkı scorpions still loving you ise fazlasıyla iyidir
  • bazı zamanlar, aklınızda tek bir konu var iken hele, çok iyi gelen eylemdir.

    yürümek o konuyu çözmenizde yardımcı bile olabilir hatta. kimse anlamadan ya da düşünmeden siz bir de bakarsınız ki, halletmişsiniz meseleyi. tıpkı uykuya dalmadan önce ki o an gibi. o anda da kafanızda milyon tane düşünce olur, akar akar akar... durup durup gelir, hayalleriniz. istekleriniz ya da yapacaklarınız.. problemler bir bir sıralanırken, siz ise uykuya dalarsınız.
  • ağlamak için en güzel fırsat.
    evde başlayan ağlamaların, kendini kaybedip sinir krizine dönme ihtimalleri çok yüksek olduğundan, yalnız yürürken ağlamak kendine yapılan bir iyilik de oluyor aynı zamanda.
  • yağmur yağmıştır, yerler ıslak ve bazı yerlerde su birikintileri. gökyüzü biraz açılmış ve yıldızlar görünmeye başlamıştır bulutların arkasından. düşünürsün, düşünürsün... yanında birileri varsa da yalnız yürüyebilirsin, belki de onun varlığı yalnızlıktır o an senin için.
  • kolaydır. zor olan beraber yürümektir.
  • bıktırır.
  • sık sık yaptığım eylem.

    mutlu anlarımda kimi zaman kendimi karşıdan gelen tanımadığım insanlara gülümserken buluyorum. yayalar için yanan kırmızı ışıklara söylenmeden, kulağımda en sevdiğim şarkı eşliğinde. vitrinlerin önünden geçerken camdan yansımamı görüp kendime göz kırpıyor, gülümsüyorum. dışarıdan hakkımda ne söylediklerinin ise gerçekten hiçbir önemi olmuyor.

    ama insan ne yazık ki her gün mutlu olamıyor. çoğu zaman olamıyor hatta. böyle günlerde belediyenin akaretler'den şişli'ye kaç kaldırım taşı kullandığını sayıyorum. insanlar çirkin gözüküyor, bakmak istemiyorum. gülümsemek istemiyorum.

    değişmeyen tek şey kulağımdaki en sevdiğim melodi oluyor. değişmiyor.

    biriken soru işaretlerinin, yapılması gereken çözümlemelerin, canınızı sıkan her şeyin çaresi yalnız yürümek olabilir. kendinizi dinleyin, sevin ve yalnız yürüyün.