şükela:  tümü | bugün
  • bu anlar dönemsel bir kriz halinde gelir bir asosyellik modu halinde sizi yakalar, kendinizden sıkılma sorununuzu alıp götürürler.
    oraya buraya yalnız gitmeye başladığınız insanların size kollarında sevgilileri*, yanlarında arkadaşlarıyla outsider gibi baktığı zamanlar hayli bir keyif yüklüdür.
  • şehrin duvarları üstünüze gelipte, sizin herşeyi bırakıp kaçtığınız anlar...uzak bir sahil kasabasında yağmur altında yürümeye başladığınız, insanların size uzaylı gibi bakmaya, sizin de bu bakışmalara gülümseyerek cevap verdiğiniz zamanlar...
  • vapurda cay ve sigara icerken...
  • gecenin bir vakti odadaki ışıkları södürüp bir kaç tane mum yakarsınız ve derinden bir müzik tınısına kaptırırsınız kendinizi, duruma göre alkol yada başka bir zehirle kanınıza o zehri yavaş yavas zikrederken dalıp gidersiniz ya, çocukluğunuzdan bir an,eski sevgilinizden arta kalan hoş anılar alıp götürürya sizi başka boyutlara işte o an dünya dursun istersiniz.dursunki dünya siz hayallerinizdeki yaşamı hayat standardını veya erişemediklerinizi yerine getirerek artık bende varım diyebilesiniz,haykırabilesiniz dünyaya.bir düş kurarsınız o zamanlarda, altınızda hız limitlerini aşan bir otomobil, ucu görünmeyen bir otoyolda , colorado çöllerindeki gibi kızılın hakim olduğu bir mekanda ilerlersiniz, yolun sağında ve solunda dev billboardlar görürsünüz, hepsi ıslak ;nedenini bilemez ve yolunuza devam edersiniz, sonunda bir tane kuru olana rastlarsınız, orada durur ve başınızı yukarı doğru kaldırarak billboarda bakarsınız, gözleriniz dolmuştur, haykırırsınız sonsuzluğa.aslında sizin o billboardlarda gördükleriniz hayatınızdaki film kareleridir, ıslaktırlar çünki yarım kalmış arzular ve hayaller ile süslüdürler, gözyaşlarından ıslanmışlardır, ama ya o kuru olan? işte o aslında hiç bir zamanb gerçekleştiremediğiniz özlem duyduğunuz ve hatta hayatınızda gerçek olduğuna kendinizi bile inandırdığınız andır.seraptan öte birşey değildir.gerçeği anlar otomobile atlar ve yolunuza devam edersiniz.bilinmeyene doğru.işte yalnızlığın keyif verdiği bir anda kurduğum düş.
  • kitap okurken,
    pc basinda her turlu halti yerken,
    sinemada film izlerken.
  • bir de yolda tek başına iken...benliğini yıkan insanlardan kaçıp kendini yeniden inşa ederken...
  • askerligin ilk aylarinda ak$am ranzaya uzanildigi zaman.
    (bkz: hisli entry)
  • egerki yalnizliginizin yegane dostunuz oldugunu ve tek yandasınızın yalnızlık diyip dudak büktügünüz kendiniz oldugunu bilmez iseniz keyif verici anlariniz oldukça daralir,herzaman diger cesnileri keyif artirici olarak görmek kendimizle birarada kalmayi yalnizlik olarak görmekten cikarir bir kadere dönüstürür,bilakis bu tavir ile aciyi azaltir,normal seviyede bir sigara- alkol tüketicisine kavusabilirsiniz vücudunuz butununde.
  • 1. yanlızlıktan nefret eden yalnız kişinin varolduğunu sandığı anlar.
    2. kendini sevme ve tanıma gibi bir sanat varsa, bu sanatın en verimli uygulanabileceği anlar toplamıdır.
  • tercihe bağlı olmayan yalnızlık keyif vermez. yalnız yapılabilecek işler bittikten sonra öldürür adamı. bundan kelli bu başlık dünyanın en iddialı yazışlarındandır kanımca.