şükela:  tümü | bugün
  • keşke ölsek
  • ölünmüyor , denedim
  • uzun süre yalnız kalmış insanların yalnızlığın devamında artan mutsuzluk ile yaşadığı boğulma hissi.

    öldürmez tabii, ama bazen süründürdüğü de doğrudur. düzgün konuşmayı unutabilirsiniz, cümle içindeki öge seçimleri garip olabilir, kalabalık ortamlarda şoka girmiş gibi davranabilirsiniz.
    en önemlisi birine sonsuz ihtiyaç duyarsınız. akabinde “asla yapmam” dediğiniz şeyleri yaparken bulabilirsiniz kendinizi. bile bile “lades” dediğiniz anlar olabilir. sizden sizin dahi beklemediğiniz şeylerde arayabilirsiniz kendinizi.
    bulamazsınız o ayrı. sonunda anlarsınız.

    yalnızlıktan ölen yok evet, ama yalnızlıktan ölme korkusunun yaptırdığı şeylerden kırılan çok kalp, yıkılan çok hayal ve yok olan çok gelecek var.
  • insan bazen bu hisse kapılıyor. üstüne üstüne gelir hayat, karanlıkta parlayan tek başına bir yıldız gibi hissedersin, işte o zamanlarda içine düşer bu his.
    hatta aşırı derecede (bkz: kaybedenler kulübü) izleyince diline yapışır insanın, aman dikkat.