şükela:  tümü | bugün
  • geceleyin uyuyamami$ ve/veya korkmu$ cocugun, yatak odasinin kapisini acmasindan hemen sonra soyledigi soz.
    (bkz: yaninda yatabilir miyim)
  • plaja adım atan gencin beğendiği bayanın yanına gidip, kalabalığı bahane ederek, elindeki havluyu da gösterip "yanınız boşsa, müsaitse biz de yayılsak kuma" anlamlı soru.
  • eve giren hırsızın yatakta yatan tek bir bayan olduğunu görüp evi soymaktan vazgeçtiği an sorduğu soru
  • bir sözlük kızının mesaj kutusuna salmak istediğim mesaj.
  • gece yatağınızın yanına gelerek size masumane bir şekilde bakan kedinizin gözlerinden okunan cümledir.
  • bazı geceler, babaannemle aynı odada yatıyor olsak ta, uyumaya çalışırken, geceden - evin karanlığından ve bilinmezliğinden o kadar korkardım ki, doğrusu korkarmışım ki demeliyim, hissimi hatırlayamıyorum çünkü; annem babamla yatardım. ikisinin arasına giremez, çok ısınır çok sıkılırdım. benim yerim babamın yanıydı, babamın yanında yatağın kenarında yan yatardım.
    babam hassas bir mühendisti, üçüncü olarak yatağa gelişimi de hesaplardı tabi ki, yatağın benim yattığım tarafına mutfaktan bir sandalye getirip yerleştirirdi, böylece derin uykuda iken yataktan düşmememi garantilemiş olurdu. sandalye ile yatak arasında milim boşluk kalmasın diye özellikle uğraşır, canım acımasın diye sert sandalyeyi battaniyeler ile kaplardı. sonra, sırtım babama dönük, yatağın kenarında ben, babam bana sarılır beraber uyurduk. korkumu yalnızlığımı unutup uyuyan bendim, babam kızına sarılıp uyumaktan mutlu muydu peki? bilmiyorum.. bunca uğraş bir sevgi gösterisiydi değil mi? öyle olmalı. her gece olmasa da bazı geceler benim talebimle tekrarlanan ve hep hoş geldinlerle karşılandığım bu ritüel - ayin çok hoşuma gitmiş olmalı o zamanlar, her seferinde derin bir uykuyla taçlandırıldığımı düşünürsek..
    canım babam, en son bana ne zaman sarıldın sen, hatırlıyor musun? peki, sana baba demeyi ne zaman bıraktım ben? bu sorunun cevabını verebilecek miyiz, suçluyu bulabilecek miyiz, ne dersin? suçlu aramaya gerek var mı bu saatten sonra? hiç düşünüyor musun bunları, geçmişi - beni hatırlıyor musun?

    yalnız, unutmak istemiyorum, babamın yanında yattığım o gecelerde battaniyenin altından çıkardığım çıplak ayaklarımı sandalyenin demirine doğru uzatıp yaslamadan uykuya geçemezdim, çok net hatırlıyorum. demirin soğuğu bende neyi çağrıştırıyordu, beni neden rahatlatıyordu, bilmiyorum.. o sıcak, korunaklı ve korumacı kucaktan kaçış yolumdu belki, özgürlüğümü elimde tutuyordum kendimce. bu huyum babamın hafızasında yer etmiş olmalı ki, geceleri ayaklarım yataktan dışarıda uyuyor muyum diye soruyor hala, üşütme diyerek beni tembihliyor, meraklanıyor.
    demek ki hatırlıyor..