şükela:  tümü | bugün soru sor
  • dört yakın arkadaşız, dördümüz beraber büyüdük. çocukluk, ergenlik, gençlik beraber geçti. "atarlı" zamanlarımızda babalarımızda nefret ettiğimiz ne varsa ona dönüştük. şimdi bakıyoruz, her birimiz babamızın karakter olarak bir kopyası olmuşuz. onlarda kızdığımız ne varsa aynısını yapıyoruz. nitekim kaçınılmaz bir döngü içindeyiz mınakoyim. nası bi dünya lan bu.
  • hissettiğimdir.

    onun bir tel eksik saçı yoktu ama saçları bembeyazdı. benim saçlarım beyaz değil ama kel olmaya adayım.

    fiziksel bir benzerlik değil bu.

    30 yaşından sonra rakı sevmeye başladım. iyi bir türkü dinleyicisi olmaya başladım. maddi sorunları yönetemiyordu aynı benim gibi. cesurdu. ben onun kadar değilim. belki o kadar cesur olurum ben de.
  • erkekler ikiye ayrılır. babayı idol olarak alanlar ve babanın yaptığı hataları yapmak istemeyenler.

    ben ikinci gruptanım. yıllarca evden, ailemden mümkün olduğunca uzak yaşadım. önce yatili okulda okuttuları için soğudum. sonra herşeyi benim yapmamı istedikleri için.
    ornegin lisede 4 yil gittigim ingilizce kursunun ve son 2 yil gittigim dershanenin parasini bile ben odedim. en son olarak dün bedelli askerlik başvuruları bitti ve ben 6 bin tl eksik kaldığı için başvuramadım. halim vaktim, isim yerinde aslında. ödediğim kredi ve is ile ilgili artan giderler bir anda karşıma çıkan bedelliyi kaçırmama sebep oldu.
    o desteklemek istedi, "2 bin tl ben vereceğim bu benim görevim" dedi. en son banka hesabında 900 bin tl vardı.

    soğuk ve gülmeyen bir adam. ancak asla evine ihanet etmemiş, sahip olduklarını kendi kazanmış, üç çocuk okutmuş onurlu bir baba aslında. bundugumuz cevrede alkol almak oldukca normal olmasına rağmen o alkol bile almaz, kıraathane nedir bilmez.

    hayattaki tek idealim çocuklarıyla çok yakın olan bir baba olmaktı. arkadaş gibi, gözlerimin önünden ayırmadan büyütmekti. benim çocuklarım yatağını düzgün toplayamadiklari için akşam yemeğinde cezalandirildiklari ve her sabah namaza kaldirilacaklari bir yatılı okulda okumayacaklardı.

    ancak zamanla gelirlerim değişmeye başlıyor. is hayatına girdikçe yaşıtlarımın ve yeni jenerasyonun halini gördükçe gerçekten çocuklarımın hayatı öğrenmesini diler oldum. gerçek doğruların babamın doğruları olduğunu gormekten nefret ediyorum. neden bunları daha önce göremedim ve ailemden bu kadar soğuk kaldım diye kendime kızıyorum. tamam, soğukluğu gulmemesi onun karakterinin bir parçasıydı ama geriye kalan herşey bana bir şeyler kattı. bunu sana itiraf edemem baba ama artık bunlar için minnettarım.

    gelecek yillardaki kendime not: 5.5 ay askerlik yaparken bir nobet kulübesinde yine bunları hatırla, ailene kızma.