şükela:  tümü | bugün
  • bu aralar hissediyorum bunu. artık yaş ilerlemesi mi, toplumsal bir psikolojik dönem mi, sağdan soldan çok fazla ölüm haberi almak mı bilmiyorum ama bir sebebi mutlaka olmalı.

    mesela şu anda takvime bakıyorum ve 9 ocak 2018 tarihi ile yüzleştiğimde kendi kendime şu soruyu soruyorum:

    vay be! sen bu tarihleri görecek adam mıydın ya? valla bravo. helal, süper, aynen devam!

    tabii 2018'in de bunda biraz payı var galiba. 2018 ne lan? iki bin on sekiz!

    2019'dan itibaren kendimi incelemeye alıyorum. bakalım bu durum her sene ocak ayının ilk haftalarında yaşadığım sıradan bir durum mu? yeni yıl sendromu. (bu bakınız da kesin doludur ha!)

    hayattaki başarım ölmemek mi? ölmemek zaten ancak hayatta başarılabilecek bir şey değil mi? biraz başarısızım galiba.