şükela:  tümü | bugün
  • "dayanamayacaktım;
    kahredici bir sıkıntı vardı içimde.
    birden hatırladım.
    eve varınca kendimi öldürecektim.
    rahatladım."
    aylak adamların yalnızlığında,
    duvar yazısı.
  • havası, atmosferi anayurt oteli'ne benzeyen güzel öykü.
  • "ışığı yaktım. perdeler inik, bir de kapı sürgülü oldu mu kendi ülkemdeyim burda. yeğindim, sivrisinek gibi."

    (bkz: yeğin/@ibisile)
    (bkz: yeğni/@ibisile)
  • yusuf atılgan'ın eserlerinde cinsellik ve cinayet birlikteliğinin keskin örneklerinden olan bir hikaye.
  • yusuf atılgan'ın bir otoerotizm ve postmodern çerçevesinde çizdiği bir iktidar ve özne'yi betimlediği enfes öyküsü.

    hikâye yalnızlık ve yabancılaşma girdabında bütün dünyanın bir yaşam borçlu olduğunu düşündüğü, intihara meyilli küçük bir memurun daracık dünyasını anlatır. yaşlı bir kadına ait pis bir pansiyonda kalan anlatıcı; küçüklüğünden beri babası, öğretmeni, sınıf arkadaşları ve çalışma arkadaşları dâhil herkes tarafından horlanmıştır. sokakta yürürken yanındaki kadına baktığı gerekçesiyle bir adam tarafından yumruklanır ve yere düşer, üstü başı toz içinde kalır. ali adında tanımadığı bir adam ona yardım eder; etrafına toplanıp onunla alay eden kişileri de paylayarak oradan uzaklaştırır. adam, onu yalnız kendisinin kaldığı pansiyondaki ikinci kattaki odasına götürür. yüzündeki kanları siler. yabancılaştığı, alaya alındığı “bütün dünya bana bir yaşama borçlu, böyle bir dünyada yaşanmaz” diyen anlatıcı, diğerlerinden farklı, kendisine yakın bulduğu adamı öldürmek ister. böylece kötülüklerle dolu bu dünyadan onu kurtaracaktır. adamın kaldığı pansiyona gider. odasında yoktur. üst kata çıkan merdivenin boşluğunda onu bekler. epeyce bekledikten sonra adam gelir. beraberce odaya girerler. adam sarhoştur, oldukça da mutludur. kendi evinden aldığı havanelinle başına vurup onu öldürür. ötekilerden biri olmayan ali’nin ölümüyle sivrisinek gibi hafifleyen anlatıcı, bir süredir düşündüğü intiharını gerçekleştirebilecek gücü kendinde bulur.
  • --- spoiler ---

    " bütün dünya bana bir yaşama borçlu.” istemiyordum alacağımı. bilek damarımı kesecektim. ötekiler kapımı kırınca ne yapacaklardı acaba?
    duvara kara boyayla kocaman bir yaşanmaz yazacaktım.
    ...
    doğrulurken kalçama bir sancı saplandı. bugün üstüne düştüğüm kalçamdı bu. birden beni yerden kaldıran adam geldi aklıma. “ben ali'yim” demişti. kolumu tutmuş, üstümü başımı silkiyordu. ötekilerden biri değildi. yüzümü silerkenki bakışı vardı. içimde bir eziklik, kudurgan bir sevgi büyüdü birden. kafamda her şey yerli yerine oturdu. köşedeki sepetten havanelini alıp iç cebime koydum.
    ...
    dolaba doğru yürüdü. ben de yürüdüm. önce dönecek sandım; oysa sendeliyormuş. havanelini sağ elime aldım; bütün gücümle vurdum başına. yüzükoyun düştü. odayı korkunç bir gürültü kapladı. nice sonra döşemeye kan aktı. öylesine yeğindim ki hop desem uçacaktım; sivrisinek gibi. şimdi kendimi öldürebilirdim.
    --- spoiler ---

hesabın var mı? giriş yap