şükela:  tümü | bugün
  • sanırım oldukça zor olan bir eğitim. ilk defa bir yavru köpek edindim ve açıkcası, klasik bilgiler harici pek bilgim yok, köpeğin ısırmaya alışmaması, istediğim yere işemesi, bağırıp, havlamaması vs gibi pratik bilgi sahibi, sözlükçü arkadaşlar buradan bilgi paylaşımında olursa sevinirim. köpek husky ve belçika kurdu karışımı, yanlış bilgilendirilmediysem. masmavi gözleri var fakat çokta anlamıyorum cinslerden. ayrıca henüz 3-4 haftalık, annesi süt vermediği için erken almak zorunda kaldık. bilgilerinizi bekliyorum.
  • zaman, sabır ve en önemlisi tükenmez bir sevgi isteyen iştir.
  • (bkz: ekşi duyuru)
  • öncelikle çoğu köpek ortalama birşey çıkmazsa 10-15 sene yaşayacağı için , bunu göze alarak ve bilerek köpek sahibi olmak gerekiyor ,

    tabi husky tarzı köpekler aslında bizim ülke gibi ılıman ve sıcak iklimlerde yetiştirilecek köpek cinsi değil , hayvana yazık , özellikle yazları cayır cayır olduğunu düşünürsek bu tarafların..

    köpeği severim ama evde bakılmasına karşıyım , leş gibi yapar evi , tuvaleti tüyü bilmem nesi hep sinir bozucu işler , en iyisi bahçeli eve almak , aldığındada düzenli olarak gezdireceksin , sadece yemek olarak değil , ilgi ve şefkatede ihtiyaçları olduğu için köpeği gerçek anlamda sevmek gerekiyor..
  • köpeğin cinsine göre değişmektedir.

    en basit çiş sorunu bir gazete ve köpekler için üretilmiş yer bezi ile çözülmektedir. işediği yeri gazete ile emdirin, sonra iyice temizleyin o bölgeyi ve aldığınız yer bezine gazeteyi serin. kokusunu bulup gelip oraya yapacaktır.

    en zoru ise komutları algılaması ve çiş-kaka durumunda dışarı yaptırma eğitimi. 4 -5 aylıktan küçük yavru alırsanız allah kolaylık versin.

    sabır etmeniz ve sinirli olmamanız gerekir.
  • şimdilik yolun başındayım ama önemli olduğunu düşündüğüm bir kaç bilgiyi paylaşmak istedim:

    1) köpekler olaylar arasındaki bağlantıyı bizim gibi kuramıyor. mesela masanın üstündeki tokanızı aldı ve oynadı, siz eve geldiğinizde toka yerdeydi. ona tokayı gösterip bağırmanızın pek bir anlamı yok "tokayı masadan almamalıyım" diye düşünmüyor hayvan, "bu adam tokayı yerde görünce sinirleniyor" diye düşünüyor, kendisine masadan eşya alma eylemi yüzünden kızıldığını anlamıyor. o yüzden önemli olan köpeği gözlemleyip birşeyi tam yaptığı anda kızmak, bunun için de sürekli gözleriniz üstünde olacak şekilde bol bol zaman geçirmeniz lazım.

    2) sabırlı hem de çok sabırlı olun. siz 2 aylık bebeğe çişini altına yapınca, 5 aylık bebeğe kusunca, 7 aylık bebeğe sizin eşyanızı düşürünce kızıyor musunuz? köpeğe kızmanızın nedeni hareketini düzeltmek olsun, öç almak, hıncınızı çıkarmak değil. o bir bebek ve üstelik insan mantığına sahip değil, onun dünyasında herşey bambaşka.
  • dunyanin en tatli ama sorumlulugu en cok olan minik kopeklerdir. tuvalet egitimi aslinda sanildigi kadar zor degildir. biraz sabirla kisa surede ogrenirler. veterinerlerde satilan cis pedlerinden alarak ayni sekilde veterinerlerde satilan cis kokusunu da alip; serdiginiz pedlere 3er damla damlatirsaniz kopek oraya yapar cisini. onemli olan pedleri hep ayni noktada tutmak, kaza yaparsa kizmamak ve istemediginiz yere yaparsa orayi hemen temizlemek (sirkeli su ise yarar; kopekler bir kere cis yaptigi yere tekrar yapma egiliminder o sebeple kokuyi ortadan kaldirmak lazim). ıstediginiz ere yani pedlere cis yapinca sozlu olarak ve yemek olarak odul verirseniz cok daha kolay egitim alir. ayrica kopekler genelde dogalari geregi evlerine tuvalet yapmadiklarindan ilk asamada kucuk bir odada egitim vermek daha kolay olur. golden veya labrador gibi zeki cins yavruya sahipseniz cok kisa surede ogrenirler.

    yapilacak en kotu sey yanlis yere tuvalet yapinca kizmak/bagirmak/dovmektir. kopek yanlis yere yaptigi icin bagirdiginizi anlamaz, tuvalet yaptigi icin bagirdiginizi sanarak ciddi davranis problemleri gelistirebilir dikkatli olamak lazim.
  • birkaç ip ucu:

    1) unutmayın siz söyleneni anlamaya, tuvaletinizi klozete yapmaya 2 yaşında başladınız. sizle aynı dili konuşmayan ve zihni başka çalışan bir canlıdan 3-4 ayda her söylediğinizi anlamasını ve mükemmel tuvalet eğitimi beklemeyin.

    2) dövmeyin ama sert davranmaktan da çekinmeyin. anne köpekler yavruları zararlı birşey yaptığında sert davranarak uyarırlar. (daha açık yazmak gerekirse: vurmayın, tekmelemeyin (tabii ki) canını yakmayın ama sertçe tutup çekin, sizi ısırıyorsa çenesinden tutup açmamasını sağlayın (10 - 20 sn kadar) ) sizin güçlü olduğunuzu anlasın, saygı duysun ama sizden korkmasın.

    3) bazı alışkanlıklar bebek haliyle çok tatlı geldiği için sorun edilmiyor mesela bir anda kucağınıza atlaması, ufak ufak elinizi dişlemesi gibi... ama unutmayın ki o köpek büyüyecek :) 25 kiloluk bir köpek koltukta çayınızı içerken kucağınıza atlasın ister misiniz? :) o zaman bebekken de izin vermeyin

    4) eve tuvaletini yaparsa sakın fazla tepki göstermeyin, bağırıp çağırmayın... sadece bir süre sevmeyin, ilgilenmeyin. nedeni ise basit:

    - fazla bağırırsanız ilerde ilgi çekmek için de yapacaktır. çişinin size karşı kullanacağı bir silah olduğunu anlamaması gerek :) (tabi o "çişimi şöyle yapiim de gıcık olsun salak sahip demiyor, "çişimi yapında benimle ilgileniyorlardı hadi yine ilgilensinler" diyor :))
    - tuvaletini yere yapmak köpekler için doğal bir davranış, bağırarak siz ona tuvaletini yapmasının yanlış olduğunu söylemiş oluyorsunuz doğal olarak ilerdeki tuvalet sürecini de sıkıntıya sokmuş oluyorsunuz.

    5) 5. aya kadar dişleri sürekli kaşındığı için sürekli birşeyeri ısıracaklar (kıyafetler, mobilyalar, elleriniz, ayaklarınız. yapmanız gereken ısırma hakeretine başladığı anda oynamayı kesmek. elinizi, ayağınızı bir oyuncak olarak görmemeli, sizi ısırınca mutsuz olduğunuzu ve oyunu bitirdiğinizi anlamalı ki ilerde oyun niyetine ısırmasın. oyuncağı dışında başka birşey ısırıyorsa hemen ayırın ve yerine sevdiği bir oyuncağını / kemirme kemğini verin.

    köpekler bu evrede çeneleri ile neye ne kadar basın uygulayacaklarını öğrenirler bu nedenle ısırmaları ayarsızdır. nasıl olsa acımıyor diyerek iyice ısırmasına izin verirseniz "bunun canı acımıyor daha fazla baskı uygulayabilirim" der, dişlerini değdirdiği anda çekilirseniz sizin en ufak ısırıktan rahatsız olduğunuzu anlar ve ona göre davranır. kardeş yavruların bu ayda sürekli birbirlerini ısırarak oynamaları da bu yüzdendir, birbirlerinin tepkilerine bakarak oyun / uyarı ve saldırı amaçlı ısırıkların derecelerini öğrenirler..

    6) ilk başlarda hiç laf dinlemez ve çok hareketli olacakltır, sürekli birşeyleri ısırıp kemirecektir. sabredin sandığınızdan çok daha kısa sürede istediğiniz kıvama gelecek. ısırmalar süt dişleri dökülüp yenileri geldikçe ısırmalar azalacak, daha fazla yanınızda oturacak daha az hareketli olacak. sadece biraz sabır ve doğru eğitim...

    son olarak henüz köpeği olmayan ve alma amaçlı araştırma yaparken bu yazıyı okuyanlara sesleniyorum:

    köpekle yaşam özellikle de yavru köpekle yaşam kolay değil. zamanınızın ciddi bir bölümünü ona ayırmanız gerekecek. programlarınızı ona göre yapacaksınız, ilk aylarda sürekli çiş kaka temizleyeceksiniz, bazı değerli eşyalarınız kemirilecek, kıyafetleriniz yırtılacak... lütfen almadan önce iyi düşünün. bir köpeğe yapabileceiniz en büyük kötülük kendize alıştırıp sonra da bırakmak. iyi bir yavu bulsanız bile terkedilmişlik acısını söküp alamazsınız.

    düşünün çocuksunuz ve bir sabah anneniz sizi komşuya bırakıyor ve bir daha gelmiyor. komşunuz aynı dili konuşmuyor ve size ne olduğunu anlatamıyor, bildiğiniz herşey bir anda değişiyor ve kimse size bir açıklama yapmıyor. ne korkunç değil mi? işte terk ediline köpeklerin yaşadığı da böyle birşey.
  • yarın akşam itibariyle 8 haftalık bir labrador retriever ile başlayacağımız eğitimdir. tavsiyeleriniz varsa sonuna kadar açığım, lütfen çekinmeden yeşillendirin.