şükela:  tümü | bugün
  • başlık, "yazar yapılan çaylakların spartacus'teki ashur muamelesi görmesi" olacaktı fakat karakter sınırına takıldı.

    zavallı ashur... şerefsiz crixus'un ayağını kırmasından dolayı arenada dövüşemiyor, sahibinin verdiği özel görevleri yerine getirmek için sürekli sahada aktif rol üstleniyordu.halbuki gönlünde hep diğerleri gibi damgalanıp gladyatör olmak vardı. kardeşlerinin arasına karışmak, onlarla beraber sünger banyosu yapmak ve yeni gelen çaylakların mataralarına işeyip hunharca kahkaha atmak istiyordu. ama ayağı alçıda olduğu için başka işlerde kullanılması daha münasip görülüyordu.

    zekiydi ashur. yetenekliydi. ama damgası yoktu işte. kalabalıklar içinde yalnızdı. görünmezdi adeta.

    günlerden bir gün, ashur'a özel bir görev verildi. sahibi, bu görevi başarması karşılığında damgayla ödüllendirileceğini söyledi. ashur görevi başarıyla yerine getirmiş ve sonunda damgalanmıştı. fakat bir sorun vardı. diğer kardeşleri tarafından sürekli dışlanıyor, öteleniyor ve yok sayılıyordu. "neden böyle yapıyorsunuz kardeşlerim?" diye sorduğunda ise "sen gladyatör değilsin. damgayı bizim kazandığımız gibi arenanın kutsal kumları üzerinde kılıç kuşanarak, kan dökerek kazanmadın." gibi oldukça çirkin cevaplarla karşılaşıyordu. herkes, sanki o damga havadan gelmiş ashur'a şekil yapıyordu. olsundu. ashur ona yapılan muameleye göğüs gerecek ve kardeşleri(o şerefsiz crixus hariç) arasında yer edinmeye çalışacaktı.

    buradan aramıza katılan tüm ashur ve ashur hissedenlere sesleniyorum. hayatta karşınıza her zaman crixus gibi şerefsizler çıkacaktır. ama rüzgar ne kadar sert eserse essin, kayadan alacağı tozdur. başınız dik, alnınız ak, yolunuz açık olsun.