şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: internet dili)
  • kullanımının vacip olduğu yegane kalip "bi siktir git"tir.
  • kalitesizliğe entryi okuyanları da dahil etmek.
  • bazen bir kelimesinin veremediği etkiyi ve vurguyu verdiği için, kimi yazarların tercihidir. metin türkçenin içine etmiyorsa ve sadece bu tür kelimelerden dolayı öküz yerine konuyorsa yazar, bu hoş değil tabi.
    ayrıca süper bir örnekleme sorusu soralım ve okuyucunun tercihine bırakalım.

    aşağıdakilerden hangisi gevezelik eden biri karşısında dile getirmek istediğinize daha uygun düşer?

    a) bir sus amına koyayım

    b) bi sus amına koyim

    (bkz: yaaa)
  • bi artık sayı, rakam, sıfat falan değildir. bunlardan sıyrılıp başlıbaşına bir ünlem unsuru olmuştur. bazen yazı dilinde bu etkiyi vermek için kullanılmak zorunda kalınabilir. pastahaneyi, pastaneye; dershaneyi, dersaneye çevirdiğimiz sürecin bir benzeri ile gramer hatası olarak görülmekten çıkarılıp olması gereken yere meşru yolla konulmalıdır.

    batı dillerinde gözlenen konuştuğuyla yazdığı arasındaki farkı kapatma eğilimi bu noktada mantıklı bir yaklaşım olarak görülebilir. almanca'daki es'in 's'ye dönüşmesi bu hususta güzel bir örnek teşkil eder.

    tabi bu hassas bir konu. şimdiki zaman eki ve gelecek zaman ekinin konuşma dilindeki kullanımının yazı diline geçirilmesi mümkün değil mesela. amaç anlamda oluşan farkı hayata geçirebilmek olduğu zaman böyle bir yaklaşım gayet mantıklı görünmekte nihayetinde.
  • konuşma dilinde tonlama ve vurgu çok önemli iki öğedir.biz eğer bunları göz ardı edip, bi yerine bir, bi de yerine bir de gibi düzgün-doğru kullanım olarak nitelediğimiz sözcükleri dilimizden, içimizden öyle gelmemesine rağmen kullanırsak, zaten kısıtlı ve tonlama yapmayı zorlaştıran yazı dilini iyice köreltmiş ve duyguları eksiltmiş oluruz.burada bahsedilenleri yanlış-doğru kalıbına sokmamalıyız.bir örnekle açıklamak isterim.

    buluşmak üzere

    diyelim yağmura tutuldun bir gün
    bardaktan boşanırcasına yağıyor mübarek
    öbür yanda güneş kendi keyfinde
    ne de olsa yaz yağmuru
    pırıl pırıl düşüyor damlalar
    eteklerin uça uça bir koşudur kopardın
    dar attın kendini karşı evin sundurmasına
    işte o evin kapısında bulacaksın beni

    diyelim için çekti bir sabah vakti
    erkenceden denize gireyim dedin
    kulaç attıkça sen
    patiska çarşaflar gibi yırtılıyor su ortadan
    ege denizi bu efendi deniz
    seslenmiyor
    derken bi de dibe dalayım diyorsun
    içine doğdu belki de
    işte çil çil koşuşan balıklar
    lapinalar gümüşler var ya
    eylim eylim salınan yosunlar
    onların arasında bulacaksın beni

    diyelim sapına kadar şair bir herif çıkmış ortaya
    çakmak çakmak gözleri
    meydan ya taksim ya beyazıt meydanı
    herkes orda sen de ordasın
    herif bizden söz ediyor bu ülkenin çocuklarından
    yürüyelim arkadaşlar diyor yürüyelim
    özgürlüğe mutluluğa doğru
    her işin başında sevgi diyor
    gözlerin yağmurdan sonra yaprakların yeşili
    bi de başını çeviriyorsun ki
    yanında ben varım

    can yücel
  • yanlış, manlış... ara ara bence kullanımı farz bir yazım yöntemi. misal sözlükte çok sevilen "bi siktir git" ekolü var ya, "bir siktir git" dense olur mu, olmaz bence.*
  • konuşma aktarmayan metinlerde “bir” yerine “bi” yazmak türkçe katliamına girer, hoş değildir. bununla beraber, eğer yazıda bir konuşma geçiyorsa ve konuşanın vurgusu, aksanı gibi ikincil öğeler de konuşmanın metni kadar önemliyse, “bir” yerine “bi” yazılabilir, hatta yazılmalıdır. tabiî ki bu sadece “bir” örneğiyle sınırlı değildir. konuşmalarda “bi dakka”, “gel bakim”, “hadi artık” gibi yazımlar yanlış sayılmaz. ancak, noktalama işaretleri ve diğer imla kurallarına uymamak, konuşma aktarırken bile hata sayılır.
    şimdi bir de örnek gerekir. trafik polisi muhabbetlerine bakarsak muhakkak uygun bir örnek buluruz. “ara trafik polisi” diyoruz, en çok entry girilmiş başlıklardan birini seçiyoruz, yukarıdan başlıyoruz entry’leri taramaya, işte mükemmel bir örnek:

    başlık: megafonla adam azarlayan trafik polisi
    yazar: shaw
    entry:
    eminönü'nde yaşanmıştır:
    -kty 24, senin bi özelliğin mi var? devam etsene! kuruyemişçi sen de kaldır onuu, kuruyemişçiiii!

    burada “bir özelliğin mi var?” yazılsaydı, “bir” kelimesi polisin konuşmasında sırıtacak ve olayı kafasında canlandıran okuyucuyu rahatsız edecekti. belli ki “bi” yazımını yazar özellikle tercih etmiştir. aynı şekilde “onu” ve “kuruyemişçi” kelimelerini de özellikle deforme etmiştir. mantık açısından “bi” ve “onuu” arasında fark yoktur, ikisi de gereklidir. bu arada, polisin konuşmasını aktaran yazarın, imla kurallarına uymadaki hassasiyetine de dikkatinizi çekerim. anlatımını sağlamlaştırmak için kelimeleri deforme etmiş olmasına rağmen; konuşmadır nasıl olsa diyerek, “de” ve “mi” eklerini bitişik yazma kolaycılığına düşmemiş, noktalama işaretlerini de olması gerektiği gibi tam yerinde kullanmıştır. işte budur.
  • yaptigim sey.
  • türkçe kurallarına aykırı olabilir buna bir itirazım olamaz ama bazen gerekir ve de kullanılır. aslında çoğu zaman bu bilinçli bir kullanımdır. yani bir yerine bi kullanan insan doğrusunun bir olduğunu zaten biliyordur. hal böyleyken bu durumu bağlaç olan de ve ki'yi ayrı yazmamakla kıyaslamak yanlış olur. zira bağlaç olan de ve ki'nin ayrı yazılmaması bilinçli bir tercih değildir, bilakis bilgisizlikten kaynaklıdır.

    bir de bazı durumlarda kelimeye kattığı vurgu, tonlama vb. var ki yukarıdaki entrylerde onlara yeterince örnek verilmiş zaten. yeni bir şeyler söylemeye gerek yok yani. bu tür durumlarda hepten kullanılmalı.