şükela:  tümü | bugün
  • unutulmaz dayaktır.

    dayak yemek sadece fiziksel acılar bırakmaz insanda. canınız yanarken yaşadığınız acizlik farklı sendromlar olarak iz bırakır ruhunuzda. çok üzülürsünüz çok utanırsınız.

    ama özellikle orta anadolu'da insanlar yedikleri dayağı da komiklikler ve şakalarla anlatır.

    ben bir kış günü iki çete üyesinden yemiştim. kaçmaya çalıştım ama tekrar yakaladılar ve dövdüler. canım yanmadı ama ruhum çok acıdı...

    siz de paylaşın rahatlayın.
  • lisede tarih hocamdan yediğimdir. yani hayal meyal hatırlıyorum aslında ama sigara içerken tuvalette basmıştı bizi. basmıştı diyorum gerçekten yere düştükten sonra baya üstümüze çıkmıştı koca adam. vurduğu tokat yüzüme değil de kulağıma geldiği için yaşadığım acıdan refleks olarak adama bağırmıştm. hey gidi günler ergendik tabi. keşke daha iyi dövseydi de içmeye başlamasaydım zıkkımı.