şükela:  tümü | bugün soru sor
  • ben dünyada arkamdan kim iş çevirmiş ise, arkamdan iyi veyahut kötü kim konuşmuş ise onları izleyebileceğim bir yayın istiyorum. oturup günlerce zevkle izleyeceğimden eminim.
  • 5 dk daha uyumak
  • çomar tokatlamak
  • sevdikleridir.

    rasulullah sallallahu aleyhi vesellem medine-i münevvere'ye hicret ettikten sonra hizmetine giren, dokuz on yaşlarında bu göreve başlayıp rasulullah sallallahu aleyhi vesellem vefat edinceye kadar on yıl kendisinin yanında bulunan enes b. malik radıyallahu anh medine'de olan bir olayı şöyle anlatır[1]:

    bir bedevi peygamber'e sallallahu aleyhi vesellem:

    “ey allah'ın rasulü “metes - sâatü? kıyamet ne zaman?” diye sordu. bunun üzerine rasulullah sallallahu aleyhi vesellem:

    “mâ adette lehâ = kıyamet için ne hazırladın?”

    “hubballâhi ve rasulihî = allah ve rasulü'nün sevgisini.”

    (bunun üzerine) rasulullah şöyle buyurdu:

    “ente meamen ahbebte = sen sevdiklerinle berabersin.”[2]

    hadisin metni müslime aittir.

    buhari ve müslimin müşterek olduğu metinde ise:

    “ben kıyamet için, çok fazla oruç, namaz, sadaka hazırlamadım, fakat allahı ve onun rasulü'nü çok seviyorum.”[3] kısmı vardır.

    enes radıyallahu anh'ın bildirdiğine göre, köylü bir arap medine'ye gelmiş ve bir topluluk huzurunda bu konuşma geçmiştir. bu adam yalnız allah ve rasulü'nü sevdiğini iddia eden fakat ameli olmayan bir kimse değildir. buhari ve müslim ittifakla belirttiğine göre pek fazla nafilesi olmasa da namazlarını kıldığı, orucunu tuttuğu, allah ve rasulü'nü çok sevdiği anlaşılmaktadır. yoksa yalnız “seviyorum” demekle allah ve rasulü sevilmiş olmaz.

    rasulullah sallallahu aleyhi vesellem enes b. malik'e radıyallahu anh yaptığı bir tavsiyede:

    “...kim sünnetimi yaşatırsa beni sevmiş olur, beni seven de cennette benimle beraberdir.”[4]

    buyurur.

    kaynak: sorularla islamiyet

    [1] (hayâtus-sahâbe ı, 406 vd, sahabiler ans. ı. 408)
    [2] [riyâzus-salihîn s. 282. 45. bab; hayatus-sahabe ıı, 476; cevâhirul-buharî, s. 408; et-tâc v, 80; tefsîrul-kurânil-azîm ıı, 330 (enfal, 74. ayeti ile ilgili olarak)]
    [3] [riyâzus-salihîn s. 282; et-tâc, v, 80; cevâhirul-buhârî, s. 408 (edep. 96)]
    [4] (tirmizî, edeb. 63)