şükela:  tümü | bugün
  • benim için (bkz: karanlık)'tır. çocukluğumdan beri atlatamadığım iki fobimden biridir. ikincisi ise (bkz: böcekler)
  • (bkz: meltem banko) her an bir entrymi sildirecekmiş gibi hissediyorum :(
  • ilki yükseklik.

    ikincisiyse birkaç senedir şu kanatlı karıncalar dadandı. uçamıyor da bir türlü patır patır düşüyorlar her yere. yazları tam bir kabus amına koyim. sivrisineğe canım feda.
  • kalan sevdiklerimi de kaybetmek.
    ben sıkı iliskileri kolay kurabilen biri değilim sözlük hani fedakarlık yaparken gönüllü olacağın cinsten.
    bi kaç arkadaş ailemden de 4 kişi. son liman gibi bi his geliyo içime bahsederken,onlar da bi şekilde ortadan kaybolursa dünyam başıma yıkılacak.
    gündelik olan da düşme korkusu. yuksek değil,paraşütle falan atladım yüksek değil sıkıntı,düşme korkusu. haftalarca kabus gördüğüm oluyo bu yüzden.
  • kendimdeki degisime engel olamamak.

    (bkz: o artık eski ben değilim)
  • basliklari alt alta okudum soyle bir sey cıktı.
    yazarlarin en cok korktuklari sey
    kanzuk
  • yalnız kalmak. git gide hiç hal hatır sorulmayan biri olmaya başladım.

    '' yokluğunuzu hissetmeyeni varlığınızla rahatsız etmeyin. '' sözünü uygulamaya çalışmak da insanı bir hüzne boğmuyor değil.
  • kesinlikle ve kesinlikle:
    (bkz: böcekler)
    en son bir kelebekle asansördeydim gerisini hatırlayamıyorum hastanede uyandım.
  • emeginin karsiligini alamamak. ki turkiye halleri, turk insani hallerinden hallice hemen hemen emek verilen her konuda kacinilmaz sondur. herdefasinda bununla yuzlesme korkusuyla baslayip, inatla sonuna kadar goturup asla pes etmedigim , en sonunda da onca ugraslar, emekler , gunlerce gecelerce ince ince yapilmis hesaplar, dusunulmus her olasilik, , el isi gibi isledigim tane tane tum detaylar asiri duygusal turk insani tarafindan takdir edilmedigi , bazen kiskaniktan , bazen hasetlikten , bazen yureksizlikten, bazen burnu havadaliktan begenilmezsin. hatta verdigim memnuniyetsizligin rahatsizligiyla daha iyisi olmaya calisirim hemen hemen her konuda tokat gibi carpilsada , korkup korkup yinede denerim. kisiligimin bir parcasi haline geldi. en fazla yeniliriz , bir daha kine daha iyi yeniliriz mantigindaydim cok uzun bir sure. sonra bir kere oyle bi ezdi ki hayat , kalkanlarim elimden alinmis savasmaya zorlanan, ancak yanima yanasip dalga gecen cocuklari savusturacak kadar gucum var. suan uzunca bir zamandirda bu halde yasamakta olan yasam sevdalisi caylak bir yazarim sadece .