şükela:  tümü | bugün
  • dün gece seni öptüm yanaklarından
    aralıktı kapı, aralıktı dudakların, aralık’tı aylardan.

    edit: daha çok var
  • çok fazla, entrylerimde de bu hava gözlemlenebilir tabiki bir kısmında. benim için bir şey ifade etmiyorlar, sürekli yapıldığı ve yaşam şekli olduğundan okuduğum şiirler çok uç olmalı etki etmesi için.
  • sen
    şu an yine seni düşünüyorum
    her zaman olduğu gibi
    önümde kitaplar hepsinde sen, sen yazıyorsun
    seni okuyorum
    seni çalışıyorum
    günlerce, haftalarca, aylarca
    damarlarımdaki kana seni işlemek istiyorum
    beni sen yaşatasın istiyorum
    sen benim için tek yaşam kaynağısın
    öyle olmanı istiyorum
    seni istiyorum
    sensiz duramıyorum
    sen

    azrailim olmanı istiyorum
    zamanı gelince canımı alacak
    doktorum olmanı istiyorum
    hastalandığımda tek ilacımın
    sadece bir tebessüm olmasını istiyorum
    seni istiyorum
    bilirsin ki sensiz duramıyorum
    sen

    eşim olmanı istiyorum
    bir ömür boyu dostum olacak
    dost kalacak
    eş istiyorum
    seni istiyorum
    bilirsin ki sensiz duramıyorum
    sen

    şu an yine seni düşünüyorum
    her zaman olduğu gibi
    önümde masa
    bugün yine menüde sen varsın
    seni yiyiyorum
    seni içiyorum
    seninle doyuyorum
    seninle yaşıyorum
    seni istiyorum
    bilirsin ki sensiz duramıyorum
    sen

    kolumdaki saatim olmanı istiyorum
    zamanın sensiz olmayacağı gibi
    sen "dur" deyince dursun istiyorum
    bütün kainatın
    seni istiyorum
    bilirsin ki sensiz duramıyorum
    sen

    beynim olmanı istiyorum
    içimdeki bütün bilgileri sana endekslemek
    istiyorum ki;
    gözlerim olmanı istiyorum
    kimse bakmasın diye
    aynaya bakmak istiyorum
    gözlerime
    seni göreyim diye
    seni istiyorum
    bilirsin ki sensiz duramıyorum
    sen

    evet
    sevgilin olmak istiyorum
    ben
  • cennet

    kızıla boyanan gökyüzünü,
    karalara saran ne olsa üzülmez insan, düşün bir kere,
    sadece saçın gözümün önüne geldiğinde.
    ama ben üzülürüm hep,
    sen gökyüzünü boyamıyorsun bile.

    aklım dalar da karalara,
    kendimi alırım baktıkça,
    sen bilmezsin o karaları, aynaya bakmazsın,
    sen kendi gözlerine bakamazsın,
    beni de alıkoyarsın o karalardan, kaçarsın.

    gün gelir yanarız elbet,
    yaşamımızın bitecegi an,
    kavruluruz, sonucunda günahlarımızın,
    gönül ister bu dunyada kavuralım, ateş açalım yüreklerimizde,
    o yürekleri bırakmadan kendi haline,
    yakalım.

    biz ölmeden bu dunyayı yapalım kendımize cennet,
    yoksa cehennem hepimize hediye, göçtükten sonra bu cennetten.
  • bahar geliyor bulutların gölgesinde gönlümün bahçesine
    filizler yeşeriyor her köşeden gökyüzüne
    güneş doğuyor tepelerin ardında gözlerimin perdesine
    karlar eriyor kuşlar uçuyor karışıyor maviye

    not: pc başında ekşi sayfasında yazılmıştır. devamı yoktur böyle yarım bırakılmıştır.