şükela:  tümü | bugün
  • yılın bir önemi yok, kapkaranlık bir kuyunun dibinde doğmuşuz, kafamızı kaldırsak da en fazla neyi görebiliriz..
    ölünce aydınlık bir yere doğarız inşallah.
  • 2017 de baslayip 2018 de bitti. simdi stabil takiliyorum ama her an hersey olabilir.
  • yurtdışında iken, 4 kişilik bir arkadaş grubum vardı. maddi manevi, birbirimize destek çıkardık hep. hayata karşı güçlü hissettirirdi bu.

    bir gün, bunlardan biri gruptan ayrıldı,üç kişi kaldık. sonra diğer ikisi de beni bırakıp kendileri eve çıktılar. öncesinde de söylememişlerdi,söylediler ve evden çıktılar. hani yaptığım bir hata falan da yok. başka bir planları vardı. hiç unutmuyorum,ertesi günü evde tek tim. oturup ağlamıştım hüngür hüngür. gücüm gitmişti. hayatımda en çok yalnız hissettiğim an odur. zaten gurbetteyiz. kısa süreli bir travma yaşattı bu durum bana. kısa bir süre silkelenme dönemine girdim. yalnızlığı, güçlü olmayı o günlerde öğrendim. ki zaten küçüklüğümde de yalnız takılmayı severdim aslında. özüme döndüm. o gün bugündür, duygu konusunda stabil bir insanım. samimi gibi görünen ama mesafeli bir insan oldum herkese karşı. güvensizliğin de temelini atmış oldum. arkasından gelen kız arkadaşlarımda yaşadığım güvensizlikler bu ateşi büyüttü. iyice sallamaz bir insan olduğum için de artık o samimiyet sınırına çok hakim oldum aslında. bazen sözel olarak o sınırı geçsem de umrumda olmuyor artık. en fazla,karşıdaki çeker gider çünkü. he sonrasında yine güvendim ilişkilerimde her ne kadar kazık yesem de. güvenmek güzel çünkü. herkes kendine yakıştırdığı şeyi yapar. hala bazen güvenmeyi seçerim.
  • 2009 net!
  • 2012 senesi hayatımda bütün mutluluğumu tükettiğim ve sonraki seneye hiçbir kırıntısını bırakmadığım senedir.

    2012 senesinde bıraktığım güzelliklerin listesini aşağıda bulabilirsiniz;
    - saatlerce oturup sohbet edebileceğim sosyal çevremin tamamen kaybolduğu sene
    - hayranı olduğum i7 işlemcili laptop'umun bozulduğu sene
    - 6x50cl'lik biranın sarhoş etmemeye başladığı sene
    - camel'ın 5 tl'den daha pahalı olmaya başladığı sene
    - hyundai marka çok sevdiğim ses sistemimi artık o kadar da çok sevmediğim sene
    - e65 cep telefonumun artık tamamen kullanışsız olmaya başladığı sene (akıllı telefon bir şart olmaya başlamıştır ve yerine htc 3d evo almıştım. pişmanlık)
    - creative marka mini mp3 çalarımın bozulduğu sene
    - izmir'e giden mavi tren'in balıkesir yerine afyon civarlarından geçmeye başladığı sene
    - eskişehir del mundo'da 100'lük bavyera'nın pahalılaşmaya başladığı sene
    - ankara'dan aldığım keyfin tamamen bittiği sene
    - atatürk havalimanındaki duty free yazan kırmızı şelalenin gözüme o kadar da güzel gözükmemeye başladığı sene
    - kahve içince ciddi çarpıntı yapmaya başladığı sene.
    - aynaya baktığımda yüzümdeki masumluğun ve mutluluğun kaybolduğunu gördüğüm sene (tam tarih 02.11.2012)
    - slr kameramın 2 tane lensinin bozulduğu sene

    belki sizler için çok ufak tefek, dert edilmeyecek şeyler ama yukarıdakilerin bazıları benim için görmekten veya varlığını bilmekten çok büyük keyif aldığım şeylerdi. destek çıkmak isteyen arkadaşlar olursa yeşillendirebilirsiniz. başlığı görünce heyecanlanıp içimi döktüm.
  • 2002 genel seçimi itibari ile, ulke ile bende çöktum. sandikta görevliydim o lanet gunde.
  • 2012. aslında çöküş mü tam emin değilim. yani maddi açıdan evet ama şimdi bakınca eski hayatımı da zerre kadar özlemiyorum çok saçmaymış. her şerde bi hayır vardır klişesini bırakıp entrymi sonlandırıyorum
  • 2013 sonrasi hicbirsey eskisi gibi olamadi benim
    icin
  • hayatla ilgili tercihlerin yanlış yapıldığı 2011.
  • 2010 travmasıni atlatmıştım da 2015'te yaşadıklarımı hala tam olarak atlatamadım sanki. 2019'da ise haritadaki işaretlediğim yerlerin artmasını diledim bu gerçekleşti fakat anneannemi kaybettim o olay olmasaydı son yıllardaki en güzel yılım olacaktı oysa.