şükela:  tümü | bugün
  • yıl 2004 ege üniversitesi'nde teoman konseri var. o zamanlar üniversitelerde alkol serbest biraları tüketmişiz. teoman sahneden bira atıyor izleyicilere. yağmur şarkısını söylemeye başlar başlamaz müthiş bastıran bir bahar yağmuru teoman'ın konserini yarıda kesmeyip iliklerimize kadar ıslanarak şarkılarını söylemeye devam etmemiz.

    fabio luciano'nun sakaryaspor'a 90+4'de havada asılı kalarak attığı kafa gölü de unutamadığım anlardandır.
  • bir daha aşık olamayacağımı bile bile ayrıldığım sevgilimin ardından dönüp bakamadığım hatta 'görüşürüz' bile diyemediğim o an. meğer ne önemliymiş görüşürüz diyebilmek ne büyük umutmuş. görüşemeyeceğini kabullenmek ne büyük çaresizlikmiş.
  • üzerlerinden yıllar geçse de yazarların her daim akıllarının bir köşesinde duran anılardır.

    metallica'nın 9 yıllık bir aradan sonra 2008 yılında istanbul ali samiyen stadında verdiği konserde james hetfield'ın, for whom the bell tolls parçasına giriş yapmadan önce o muhteşem sesi ve kendine has karizmasıyla "istanbulll !! metallicaa !! istanbulllll !!!! metallllliicaaaa !!!!" diye kükreyerek bir stad dolusu insanı 3 saniye içinde avucunun içine alması, ve konser bitene kadar bırakmaması.

    anlatılmaz yaşanır denilen anlar vardır ya, işte onlardan biriydi bir çok insan o gece yaşananlar.

    (bkz: 27 temmuz 2008 metallica istanbul konseri)
  • yıl 2015. yer asmalımescit. saat 12 civarı. aşırı sarhoş bir şekilde arkadaşımla yürürken karşıdan kollarını açarak ve hayatımın aşkını buldum diyerek gelip kemiklerim kırılırcasına bana sarılan sarışın dev abiyi unutamıyorum hiç. hayatımın en güzel anıydı. sonra arkadaşım beni çocuktan zorla ayırıp götürdü. çok özeldin sarışın dev.