şükela:  tümü | bugün
14 entry daha
  • karanlıkta daha iyi görebilme. ışık açmadan yaşamaktan bu konuda baya iddalıyım
  • her işini tek başına hallettiği için kimseye minnet etmemesi.
    kendi işini yaptırmak için insanların etrafında dönüp durmaya, bedava yiyip içip gezmek için şebek olmaya ne gerek var? havalı diil bi kere!
  • hizli nevresim degistirme, minimum tabak canak kirleterek yemek yapmak, perdeye ihtiyacin olmadigini evinin guzel bir manzarasi oldugunun farkina varmak
  • kendi kendimle uzun uzun sohbet etme yeteneğim.
  • yalnız yapılan ev alışverişi sebebiyle kolların ağırlık kaldırma gücünün artması. her seferinde az alayım yorulmayayım diyorum ama fark etmeden çok alıyorum. 1 hafta kol ağrısı çekiyorum ama yavaş yavaş kol kası yapıyorum sanırım.
  • kendi kendine konuşmaktır. başlangıçta biraz çekindim. millet "deli" demesin diye sadece tek başımayken konuşuyordum. zamanla o kadar zevkli gelmeye başladı ki toplum içinde de yapmaya başladım. millet ne der diye kafaya takmıyorum artık. rahatım. herkes kendi haline baksın.

    hatta bir keresinde marketten peynir seçerken dolabın önünde konuşuyorum. yan dolaptan yoğurt alan birisi duymuş. "bana mı dediniz?" diye sordu. ben de gülerek "hayır, peynirlere söyledim." dedim. inandı mı bilmiyorum. bu da böyle bir anımdır.
  • kimsesizlikleri, kalabalıkları, mezarıdır gerçeğin bir yazarın yalnızlığı...
  • (bkz: daredevil)
  • evde yaşanabilecek tehlikelere karşı farkındalıklarda artış (min kazalarla öğrenilmiştir).
    arızalara karşı pratik çözümler bulabilmek.
    kendine yetebilmek. kendinle vakit geçirmekten keyif almayı öğrenmek.
  • insanları çok iyi gözlemleyebilmek ve bu sayede insanların karakterleri hakkında daha doğru tespitler yapabilmek. çok yalnız hissettiğim bir dönemde, hayatımda çok az insan olduğu için boş zamanımda sıkıntıdan çevremi izlemeye başladım, insanları izlemeye ve onların hayatlarına kafa yordum. daha sonra gözlemlemenin bir insanla hiç bir iletişim kurmadan bile o insan hakkında muazzam bilgi kaynağı olabileceğini fark ettim. çoğu insan kendi karakterini davranışlarıyla ifşa ediyor, sakat bir arkadaşına davranışında, 3. şahışlar ortamdan ayrıldığında dedikodu yapışıyla, sinirlendiği zamanki veya kıskandığı zamanki kelime seçimleriyle. o zamandan beri hayatıma insan aldığımda, çok samimi olmadan önce, yanımdayken çevrelerine davranışlarını daha çok gözlemlemeye başladım. bu şekilde insanları daha kısa zamanda tanıyıp, hayatımda daha az sorunla yaşayabiliyorum.
245 entry daha