şükela:  tümü | bugün
  • güz biterken,
    duyulur mu özlem ?

    yorulur rüzgar, yorulur yaprak.

    sen biterken,
    soyulur mu ten ?

    yorulur kalp, yorulur kırmızı.

    içimde dolu şehirler,
    avaz mı ayaz mı bilmem,

    içimde dolu şairler,
    yağarlar mı, taşarlar mı bilmem...

    topal kalan özlemler,
    aksayan sayfalar,
    şaibeli anılar,
    yanlış hatırlanan yüzler...

    kim haklı davasında,
    yalancı şahitler,
    kan damlasa, şehit dediler...

    bir benim özlediğimi görmediler.

    yarası saklı,
    arası yağmurlu yol,
    kelime kelime ıslanmış,
    elleri, elleri ömrüme uzanmış...
    bir onun haberi yok.

    adım adım geçiyor,
    sayılmıyor doğum günleri,
    çocukluğum ile gençliğim arasında...
    ardımda mı önümde mi kaldı bilmem...
    içimde olduğunun özrü yok.
    içimde olanın kalbi yok.
    içimde olanın tarihi yok.

    köylü bir sevdada,
    uzun bir havada söylendi...
    yanık bir sesle közlendi...

    benim köklerim yukarıda,
    dallarım aşağıda.

    içsem hatırlarım.
    içime kalanı.
  • herkes pişman tırsıyorum sormaktan
    bunaldım geleceği düşünüp korkmaktan
    mimarlık hatadır, usandım bunu okumaktan
    tamam anladık soğudunuz mimarlıktan

    lanet ettim başlığı takip ettiğim güne
    yazdıklarınızı okurken geçmez oldu süre
    artık mutlu bi mimar bize mutluluk üfüre
    tamam anladık soğudunuz mimarlıktan

    (bkz: mimarlık)
  • (e)rgenlerden kaçtım da geldim
    (k)endimi bulmak için koştum da geldim
    (ş) arkı türkü kesmedi beni
    (i)lle ekşi dedim öyle buldum kendimi
  • bitmeyen şarkı

    hani sarkilarda olur ya;
    cok sevdigin bir sarki basladiginda.
    baslarken eslik eder sevinirsin,
    ortalarinda bitecegini dusunur,gerilirsin.
    ve;
    o sarki biter,sen huzunlenirsin.
    hani diyorumda;
    bizim sarkimiz hic bitmese.
    bitecek gibi gorunse,
    yine devam etse.
    sen soylesen,ben soylesem bu guzel sarki,
    sonsuza dek surse.
    ama simdi anliyorum.
    her sarkinin bir sonu varmis,
    biliyorum.
    arada bir sarkin dilime takiliyor;
    nedense ben hala seni deliler gibi seviyorum.
    14.04.2001
  • şiir denir mi bilemem ve fakat vakt-i zamanında gazi üniversitesi’nde bir hocamıza ithafen -neyzen tevfik’ten çokça etkilenerek-acizâne ve de naçizâne şu hicvi kaleme almıştım.

    “mekteb-i faşizmde muallim olmaya
    hakkıyla liyâkatin var mıdır bilmem
    ıkınarak aldığın ol diplomaya
    bendeniz ona kıçımı bile silmem.”