şükela:  tümü | bugün
  • insana hayatı dar eden sorunsal. şahsen eti ömrüm boyunca yemesem aramam. bulursam ve lezzetliyse yiyorum (anne köftesini bu kategoriden ayrı tutuyorum). ayrıca ete dokunmaktan da hoşlanmıyorum. ancak eve arkadaşlarımı çağırdığımda mis gibi taze fasulye ya da barbunya pilav pişirmek yerine et yapmam gerekiyormuş gibi hissediyorum. iş özenmekle ilgili desem değil, sebze yemekleri de aynı zahmeti gerektiriyor çünkü. pahalılık desem o da değil, çünkü sebze yapsam da arkasından şarabını, birasını ikram ederim. niye böyle oluyor anlamıyorum. sanırım bilinç altımda et pişirmezsem yeterince görgülü davranmadığımı ya da gelen kişiyi önemsemediğimi başıma kakan bir şey var.