şükela:  tümü | bugün
  • daha önce tanıdıklarınızın hayatınızın içine sıçmasıyla direkt olarak bağlantılı bir his bu. yeni bir insanla yaşamaktan korkmak... yeni birini sevmekten korkmak... yeni biri tarafından sevilmekten korkmak... sonra: "niye böylesin?" diye soruyorlar adama. niye acaba?
  • sosyal fobi belirtilerindendir.
  • bahanesi üşenmektir.
    üşeniyorum diye yalan söyler insan kendisine, kalabalık bir ortamda sohbet etmek çok fazla önemli değil ancak iş daha sonrası için ortak plan yapmaya gelince birden değişir işin rengi, önce üşenir sonra da vazgeçersin.
  • yeni insanlara duyulan ön yargının bi sonucudur. ön yargının sahibinin değil, eski insanlarının suçudur.
  • gerekli hissedemediğindendir. misal ben iki senedir üniversitedeyim. nerdeyse haftada beş gün gidip geliyorum. ancak hala birini tanıyamadım. çünkü insanların yanında geriliyorum hala. atlattığımı sanmıştım oysa ki. ancak öyle değilmiş. hala korkuyormuşum. hala insanların içine girince geriliyormuşum. hala selam vermekten korkuyormuşum. çözümü yokmuş. benim gibi insanlar yalnız ölmeye mahkumlarmış. hep söylediler. ınanmazdım. ama öyleymiş. bu gece pes ettim. ne yeni insanlar istiyorum artık. ne de eskisi gibi popüler olma hayalim var. tek isteğim ölmek. huzurlu şekilde ölebilmek. ıyi geceler sözlük.
  • "eskilerini yeterince tanıyabildik mi?" sorusunu kendine soran insandır.
  • anadolu'daki "önce önündekini yiyip bitir." düsturunu benimsemektir.
  • daha çok birisine kendini anlatmaktan yorulmuştur. kimseye kendini tanıtmak için çabalamaya hali yoktur. var olan dostlarıyla yetinip , sevgilisi olmadan da yaşamayı tercih etmiş kişidir.
  • kormak değil de uğraşmak istememe duygusudur o.

    şimdi kendini anlatacaksın, geçmişi, geleceği, planları, hayalleri...
    zevkler, nefretler..

    öfff hiç uğraşamam valla.