şükela:  tümü | bugün
  • bir boğaziçi mezunu olarak öncelikle belirtmeliyim ki iş beğenmiyorum :p

    işin şakasını bir tarafa, artık yavaş yavaş yeni mezun bahanesinin etkisini kaybetmeye başladığı zamanları yaşıyorum, ki bu da oldukça boktan bir durum. gerçi işsizliğin getirdiği sınırsız boş vakit avantajı hoşuma gitmiyor değil ama insanların (ki bu insan grubuna iletişim halinde olduğunuz herkes dahil) bir iş bulup çalışsana beklentisi gerçekten rahatsız edici.

    oysa ne güzeldi işsizliğin pardon yeni mezun bir insanın ilk ayları. eski ahbap, akraba her ne kategoride olursa olsun biriyle karşılaştınızda verdiğiniz o "yeni mezun oldum, biraz kafa dinlemek istiyorum" cevabının verdiği rahatlama. o insanların sizin üstünüzdeki beklentilerinin bir anda süblümleşmesi ve geriye kalan huzur. ah ah, gerçekten güzeldi.

    işte cicim ayları artık bitip, "yeni mezunum ben abi" bahanesi yavaş yavaş ellerimden kayarken bir anda kendinizi tutunacak başka bir dal aramaya başlıyorsunuz. ve çok şükür ki türkiye'de bu arayış çok kısa sürüyor. neden mi?

    "god bless turkish army".

    zaten hali hazırda iş bulamayanların ilk tercihi olan askerlik, yeni genel kurmay başkanının gelişiyle bir anda çok daha cazip gelmeye başlıyor. hem de o kadar cazip ki aralık ayına kadar hiçbir şey yapmadan sadece "askerlik uzayacak abi, o yüzden aralık'ta yolcuyum" mazeretiyle idare etmeyi sağlayacak kadar.

    yani yeni mezun out, asker yolcusu in*.
  • (bkz: ben) eylülün de gelmesi okulların açılması efendime söyleyeyim yazdı güneşti bitince artık iş bulmak zorunda hissediyorsunuz kendinizi. yüksek lisans var benim yea demek vardı da mülakata bile kalamayınca pek mümkün olamıyor. hayırlısı..