şükela:  tümü | bugün soru sor
  • anlaşılması zor, ancak bazılarında görüp hayret edilen durum.
    yeter artık diyebilen insanlar bunlar. hepsi söylediklerinde samimi midir bilinmez.
    dünyaya doyulmuş mudur, yoksa umut mu kesilmiştir, hepsi muallak.
    ancak bir gün onlardan biri olmayı çok istediğim aşikar.
    yoksa, hayata bu kadar haris biçimde bağlanmış olmak, acılarımızı katmerlemek dışında ne işe yararıyor amına koyim.
  • anlasilmasi zor olan bir taraflari olmayan insanlardir aslinda. yasadiklari sürenin kafi olmasini birakin, fazla bile yasadiklarini düsünüyorlardir. her gün maruz kalinan savas haberleri, savaslarda, katliamlarda öldürülen, tecavüz edilen kadinlar-cocuklar, insalik seviyesinin gittikce ve gittikce daha da düsmesi, her gün duyulan cinyayet haberleri, tecavüz haberleri, hayvanlara yapilan sayisiz iskence- tecavüz, aklin sinirlarinin asan korkunc bir tablo. veya canlarindan bir cani vermislerdir böyle haberlerin icerigindeki gibi... 22 yasinda birakivermislerdir onu topraga...

    bu insanlar mesela hayata siki sikiya baglanmis insanlari anlamakta zorlanmazlar. hayata bagli olanlardan kiminin basindan cok kötü bir sey gecmistir, öbürü ölümün kiyisindan dönmüstür ve ikinci bir sansla hayata baslamis olabileceklerini düsünürler. yeteri kadar yasadigina kani olanlarin asil anlamadigi, bu insanlarin, bu dünyaya cocuk getirme istekleridir. her bebek görüsünde "ayyyyyy caniiiiiiiiiiiiiimmmm yeriiiiiiiim yaaa yerim!" demeleridir. icgüdü vardir bir de mantik vardir. ben ikisini ayirabiliyorum. her neyse...

    bekliyorum ben. ayrilma günü gelsin de gidelim diye. su ana kadar yasadigim 25 yil bana yeterli... gercekten aci olaylar yasadim, tramvalar atlattim vs. ama tabii ki benden cok cok, kat be kat fazlasini yasayip hala bu hayati sevenler vardir; bir sey diyemeyecegim, saygi duyuyorum. ama benim icin yetti ve artti bile artik...
  • yaklaşık 3 yıldır içinde olduğum haleti ruhiye. bitse de gitsem artık.
  • "bir gözüm toprağa bakıyor" veya "bi ayağım çukurda" diyebilmektir kılın kıpırdamadan..
  • buna inanan insanlara iyi hissetmek adlı kitabı tavsiye ederim. neler yapabileceğinizi görünce siz bile inanamayacaksınız.
  • insan hayatında sanki çan eğrisi ile ters orantılı yol çizen hissiyat.
    şöyle açıklayayım:

    zaten yaş 10a kadar fotosentez tarzı bir yaşam var, bilinç yok, bu nedenle sıfıra yakın yani yaşadığının bilincinde olmayan bir çizgi. yani mantıken yeteri kadar yaşadım hissi ile aynı çünkü yaşadığının farkında değil.

    ardından ergenlik: hem yaşam süper, arkadaşlar cool hem de kimse beni anlamıyor durumları içinde çıkışa yönelir eğri. kafa azcık çalışmaya başlamıştır ve evet evet yaşamak lazım der genç bünye.

    üniversite: neredeyse tavan yapan yaşama isteği vardır. dünya maceralarla dolu üniversiteliyi beklemektedir.

    iş yaşamına başlayan genç: yaşama isteği inişe geçmiştir ve maalesef bundan sonra hiç de artmaz ve bu yaştan sonra da düşmeye devam eder.
  • intihar öncesidir.
  • (bkz: ahmed yesevi)
  • gerçeğin farkına varmaktır. ama bu karara vardıktan sonrası çok önemli. kendini öldürmek değil tabiki bir sonrakiadım. bir sonraki adım ruhundan ve bedeninden vazgeçip başkaları için yaşamaktır- kötüye karşı mücadele etmektir. iyiye inanmadan sadece kül haline gelebilmek için anarşist olmaktır sözgelimi..

    kendin için yeteri kadar yaşadığına kanaat getirdikten sonra tüm korkularından ve şüphelerinden arınırsın- gerçeğe yaklaşırsın.