şükela:  tümü | bugün
  • hani güzel değilsen sahip olduğun hiçbir niteliğin değeri kalmıyor ya. kendimizi kandırmayalım erkek kadın değişmiyor bu gelenek. karşınızdaki ışıldayan kaslarıyla size tolstoy'dan bahsederse ay ne entel erkek olur. götlü göbekli abimiz varoluşçuluğu kiekergard'tan alıp da oğuz atay'a bir kelime virtüözü bir analitik zeka abidesi gibi uçurup ayaklarınızın altına serse umrunuzda olmaz. tabi kadın erkek sidik yarışına girmeyelim. biz erkeklerde güzellik takıntısı daha karikatürize, daha nesnel. ortaya koyması kolay. tarif etmeye gerek yok. erkek şekilciliğini yanında köpek gezdirir gibi gezdirir. arada havlar, arada sessizce bir kenarda yatar. ama hep oradadır. gözle görülür derecede nesneldir. o yüzden kabullenelim bunu hep beraber lütfen. artık tartışmayalım rica ederim.

    peki sevgiliniz olmuyor, tek başına, yapayalnız hayat yaşıyoruz sırf çirkiniz diye serzenişi ne kadar haklı? haklı olmasına haklı ama kadın erkek ilişkilerinin habitatında, en kederli durum siz yüzüne bakılmayacak haldekilerin durumu mu? sanmıyorum. başlığın açıkladığı üzere bir de yoklukta gideri vardan hallice olanların durumu var. bu kişilerin durumu bence en kötüsü. ben yakışıklı bi adamım. ayrıca kültürlüyüm. bu açıdan kendim için en iyisini ararken asla sıradan birini kabullenemem. şimdi bu arkadaşlar karşıma çok çıkıyor. ne çirkinler, ne de su gibi güzellik denen kategorideler. ne kültürleriyle, ortalama üstü olan güzelliklerini sübvanse edebiliyorlar, ne de taş gibi olup ortalama üstü kültürlerini. kısaca ortalamanın biraz üstünde dolanıyorlar. ne üst lige çıkabiliyorlar ne de oldukları yerde kalabiliyorlar. acı olan bu kişilerin durumudur. çünkü umutlarını asla kaybetmezler. otuzbeşine kadar evde kalan kızlara bakın, eminim en çok bunlardan vardır. çünkü sahip olduğu nitelikler onları hep arada bırakmıştır.

    işte bu tiplerden bir kaç sevgilim oldu. ne zaman işler ciddiye binse kaçtım. çünkü evet bir kaç ay için zaman zaman güzel oluşlarına, bazı açılardan çekici oluşlarına, zaman zaman güzel bir sohbeti sürdürecek kültürlerine katlanabiliyorum. ama ne zaman ki bir ömür düşlesem anlıyorum ki bu kız o kız değil. çünkü o kız yeterince güzel değil. aa kültür mü? bir kadından kültürlü olmasını beklemekten vazgeçeli çok oldu.

    acımasız mı geldi? evet acımasız. ama gerçekler hep böyledir. ben de mesela zengin değilim. evet ev araba vs var ama zenginlik öyle bir şey değil. kendimizi kandırmayalım. on bin civarı bir gelirle kendini zengin addeden dangalaklardan değilim. fakir olmamak sizi zengin yapmaz. benim arada bir jest diye aldığım şeylerin yüzüne bakmayan adama zengin denir. bu halimle bir çok kezbanın hayallerini süslüyor olabilirim. ama bunun kimseye bir faydası yok.

    kısaca ben en çok bu kadınlara üzülüyorum. hayatım da onları terk edip sonra da yazık ya üzdüm kızı demekle geçti. vicdanımın içine ettikleri için onlar da kendi özeleştirilerini üretmeliler bence.