şükela:  tümü | bugün
  • 1980lerin sonunda bir kac arkadas ve ögretmenle ilk sayisini cikarma serefine nail oldugum dergi. o zamanlar bol bol geyik muhabbeti vardi, ayrica kelime oyunlu bir mizah denemesi yazdigimi hatirlar gibiyim. isim babasi cografya hocamiz ismet denli idi.
  • iel versiyonu için (bkz: çığlık)
  • uzun süre hazırlanmasında emeğim geçen, okulu bitirdikten bir kaç sene sonra beyoğlunda bir kafede son sayısına rastladığım ve sözlükte başlığı olduğunu görünce boğazıma bir şey düğümlenmesine sebep olacak kadar önemli olmuş cağaloğlu anadolu lisesi öğrencileri yayın organı
  • rıfat ılgaz'ın bab-ı ali anılarını ölümsüzleştirdiği kitap.
  • bahsedilen yokus cagaloglu yokusudur. rifat ilgaz'in mizahi yonunu aciga cikaran kitaplarindan bir tanesidir.
  • babamın, hürriyet gazetesinde gazetecilik yaptığı dönemden yakın arkadaşı olan, emektar foto muhabiri süleyman arat'ın anılarını kağıda aktardığı kitabının ismi.

    edit: imla.
  • rıfat ılgaz'ın anılarını anlattığı kitap. son zamanlarda bu kitabın yoğunlukla üzerinde durduğu döneme ait eserler okuyorum ve ayaklarım bab-ı ali'ye doğru sürüklüyor beni. ne güzel bir dönemmiş yahu.
  • her duyduğumda ilkokul öğretmeni emeklisi annemin "yokuş aşağı" diyenleri düzelterek "yokuş aşağı olmaz, yokuş yukarı, iniş aşağı olur" demesi aklıma gelir.
  • iniş aşağının tersi. fethiye'de nedense türkçe'de genel olarak izin verilen yokuş aşağıya izin verilmez, adeta yasaktır. çocuklar büyürken doğal olarak yanlışlıkla yokuş aşağı derler, büyükler sözleşmişçesine hep "iniş aşağı" (eniş aşşa) diye düzeltmeyi savsaklamazlar.

    yokuş yukarının hem yokuşu hem yukarısı kökende türkçe yok sözcüğünden geliyor. bu olasılıkla türk imgeleminde yukarıdaki hava yokluğundan veya tanrı yokluğundan geliyordur. gerçi gök tengrileri var ama, her zaman ortalıkta görünmüyor diye mi düşündüler? çok büyük spekülasyon ama psikiyatri şefi ali nahit babaoğlu zamanında sözlü olarak yoganın da türkçe yoktan geldiğini söylerdi. yoga sanskritçe olduğundan hak vermek zor, dedikodu ve spekülasyon olarak kalır. bir de fethiye'nin eski kokulu kendini veya nesnesini yukarı vurmak, yukarıya sürmek anlamındaki yukarılamak (yerel söylenişi yokarlamak) sözcüğü vardır. o söyleyiş türü yukarının yoktan gelmesini* daha iyi hissettiriyor.

    (ilk giri tarihi: 19.1.2014)

    (bkz: indim vardım)
    (bkz: yokuş/@ibisile)
    (bkz: yokuş yukarı koşmak)