şükela:  tümü | bugün
  • 1921’de tmbb tarafından kabul edildi. 18-60 yaş grubundaki erkeklerin, dört işçi gündeliği tutarında yol vergisi vermeleri ile ilgiliydi. malum cumhuriyeti in ilk yılları kimsede para yok doğru dürüst vergi verilmediği takdirde jandarma eve gelir ve evdeki değerli sayılabilecek ne varsa onlari belirlenen yerlerde rehin tutulurdu veya vergiyi veremeyen kişi üç gün süre ile yol yapımında çalışmaları ile ilgili bir vergiydi. menderes in seçilmeden evvel en büyük seçim vaadlerinden bir tanesiydi. 1952 yılında kaldırıldı.
  • ayrıca 1929 yılında nüfus artışını hızlandırabilmek için 6 çocuklu ailelerden alınmaması için hakkında kanun çıkartılan vergidir.

    akıllıcadır, bu kadar çok amcaya, halaya, teyzeye ve dayıya sahip olan kuşakların yaratılmasını sağlamıştır.
  • 5 tane çocuk yapılırsa alınmayan vergi.
  • vatandaşı sikmenin bir farklı yolu. evet sikmenin. şimdi bu genel (kdv ötv vs.) vergiler yol yapmak, vatandaşa hizmet etmek için alınmıyor mu? evet alınıyor. peki bu yol vergisi nereden çıkıyor bayım? yani zaten yol için benden para aldın aq. yolu yaptıktan sonra bir daha o yol için neden vergi koyuyorsun! ayıp resmen ya.
  • -------- alıntı --------

    tarih boyunca muhtelif devletler tarafından, kamu görevlerini yerine getirmek
    için, vatandaşlardan çeşitli isimler altında vergi toplanmıştır. bu uygulama
    orta çağ’daki türk devletleri’nde de görülmektedir. osmanlı dönemi’nde
    de halktan iki çeşit vergi alınmakta idi. bunlardan biri kaynağını islam
    dini’nden alan şer’i vergi, diğeri de örfi vergidir. ancak tanzimat’tan sonraki
    dönemde, türk mali sisteminde reform çalışmaları başlamış ve buna bağlı olarak
    da vergi çeşitliliği artmıştır. bu dönemde uygulamaya konulan vergilerden
    birisi de yol vergisidir. yol vergisi uygulaması cumhuriyet dönemi’nde de varlığını
    devam ettirmiştir.
    yol vergisi, vergi mükellefleri tarafından nakden ve bedenen yerine getirilen
    bir yükümlülüktür. ancak yol vergisi mükellefliğinde osmanlı dönemi’nde
    nakdi yükümlülük, cumhuriyet dönemi’nde ise bedeni yükümlülük ön planda
    idi. yol vergisi uygulamasının başladığı ilk dönemlerde, vergi mükellefinin
    yük, araba ve binek hayvanı da vergi mükellefiyetine tabii tutuluyordu. yalnız
    daha sonra bu uygulamadan vazgeçilmiştir. yol vergisi, vatandaşların gelir düzeyine
    bakılmaksızın, her vatandaştan eşit miktarda alınmıştır. yol vergisinin
    bu özelliği, verginin tahsil edilmesinde önemli problemlerin ortaya çıkmasına
    sebep olmuştur. bunun için bazı yıllarda tahakkuk eden yol vergisi miktarı ile
    tahsil edilen yol vergisi miktarı arasında önemli farklar meydana gelmiştir.
    bu arada 1913 yılından itibaren yol vergisi miktarını tespit etme ve tahsil
    etme yetkisi vilayet idaresi kanunu ile vilayetlere verilmiştir. bazı sancak ve
    vilayet yöneticilerinin, osmanlı dönemi’nde yol vergisi miktarını arttırmak ve
    yol inşası için bedeni mükellefiyetten faydalanmak için yapmış oldukları teşebbüsler
    ise, merkezi yönetim tarafından kabul edilmemiştir. 1910’lu yıllarda, vilayetlere
    ait olan yol vergisini tahsil etme yetkisinin, belediyelere terk edilmesi
    de gündeme gelmiştir. ayrıca istanbul’un yol vergisini tahsil etme görevi, istanbul
    şehremaneti’ne bırakılmıştır. ancak istanbul şehremaneti’nin tahsil ettiği
    yol vergisinin %40’ı istanbul vilayeti’ne tahsis edilmiştir.
    vergi mükellefi olan vatandaşlar, yol vergisi mükellefiyetinden kurtulmak
    için, türlü bahaneler göstererek merkezi yönetime başvurmuşlardır. ayrıca yol
    vergisi konusunda vergi mükellefleri yeteri kadar aydınlatılmadığı için, bazı
    zamanlarda kötü niyetli insanlar tarafından vatandaşlar istismar edilmişlerdir.
    yol vergisi osmanlı vatandaşlarından tahsil edildiği gibi, yabancı devlet
    vatandaşlarından da tahsil edilmiştir. ayrıca yabancı devletlerin sefaretlerinde
    çalışan görevlilerde, yol vergisi mükellefi olmuşlardır. ancak yabancı devletle
    rin vatandaşlarından ve yabancı devletlerin sefaret görevlilerinden yol vergisi,
    mütekabiliyet kaidesine göre tahsil edilmiştir. bazı zamanlarda yabancı devletlerin
    sefaretlerinde çalışan yabancı kökenli vatandaşlar ile burada çalışan osmanlı
    vatandaşlarından yol vergisinin tahsil edilmesi konusunda, çeşitli ihtilaflar
    meydana gelmiştir. ortaya çıkan ihtilaflar yerel ve merkezi yönetim tarafından
    hariciye nezareti’ne bildirilmiş ve bu ihtilaflar hariciye nezareti istişare
    odası hukuk müşavirliği’nde çözüme kavuşturulmuştur.
    osmanlı devleti’nin son yıllarında, memlekette karayolu yapmak için yürürlüğe
    giren ve çeşitli isimler altında cumhuriyet dönemi’nde de varlığını
    sürdüren yol vergisi, vergide adalet ilkesine uygun olmayan bir vergi olarak,
    türk mali tarihindeki yerini almıştır.

    türkiyat araştırmaları dergisi

    -------- alıntı --------

    tamamı için;

    [http://www.turkiyat.selcuk.edu.tr/…dergi/s30/12.pdf http://www.turkiyat.selcuk.edu.tr/…dergi/s30/12.pdf]
  • yollarında anahtar teslim fiyatlarının en az yarısının vergilerden oluştuğu araçların gezdiği ,,bu araçların 200 tl lik bir depo benzinlerinin 130 tl sinin vergi olduğu ,yollarında gezen her aracın yıllık 1000 -10.000 tl motorlu taşıtlar vergisi verdiği bir ülkenin başbakanının, gönderme yaparken hiç utanıp - sıkılmadığı vergidir.
  • ayşe hür'ün radikal'de yayınlanan ilgili yazısı: chp'nin yol vergisi ve milli koruma kanunu
  • imparatorluktan, cumhuriyete miras kalan bir vergi türüdür bu vergi.

    ilk olarak tanzimat sonrası dönemde yol ve köprü nizamnamesi ile yol ve köprü bakımının bir kamu görevi olarak görülmeye başlanmasıyla bu hizmet için yeni kaynaklar aranmaya başlanmış ve sonuç olarak bu vergi türü doğmuştur.

    daha sonraları ise farklı dönemlerde farklı düzenlemeler yapılarak güncellenmiştir.

    osmanlı savaş dönemleri ve özellikle de 1. dünya savaşı dönemi bu vergiyi toplamamış, kaynak olarak merkezi bütçeyi kullanmıştır. lakin kurtuluş savaşı dönemi ve genç cumhuriyetimizin ilk dönemleri bu vergi halktan alınmıştır, dönemin şartları ve kaynakların yetersiz olmasından dolayı.

    bu vergiyi halk ya nakden ya da yol yapımında direk bedenen çalışma şeklinde ödemekteydi, gelir seviyesine bakılmaksızın tüm erkek vatandaşlardan eşit oranda tahsil edilen bu vergiden 5 ve üstü çocuğa sahip aileler muaf tutulmuş ve bir yandan da nüfus ve demografik planlamalara katkı da bulunmuştur bu durum.
    çok partili döneme geçiş ile birlikte, demokrat parti ve kurmayları tarafından seçim propagandasında kullanılmış ve sonuç olarak 1952 yılında dönemin başbakanı adnan menderes tarafından kaldırılmıştır.
  • tayyip'in bugünlerde diline doladığı vergi. çok ızdıraplıymış da, demokrat parti kaldırmışta. ulan sanki şu anda devlete başka bişe ödüyoruz. övündüğü şeye bak, insanlarla dalga geçmeyi her gün üzerine katarak devam etmekte kendisi. 365 günlük yılda 4-6 günlük emeğin vergi olarak alınması. yani %1 gibi bir oran ediyor. halbuki şu anda benim çalıştığım emeğin sadece %30-40'ını maaşımı almadan vergi olarak alıyor. üstüne, nereye gittiği belli olmana %10-20 arası ssk kesintisi, bunun da üzerinde kalan paradan aldığım her üründen %9'dan başlayıp %200 lere varan, kdv, ötv, ötv'nin kdv'si gibi fantastik vergiler alıyor.

    keşke şu anda sadece yol vergisi olsa da diğer vergiler sıfırlansa. şahsen amele gibi yılda 5-6 gün çalışmaya da razıyım devlet için