şükela:  tümü | bugün
  • dokuzuncu nesil yazar.
  • bu dokuzuncu nesil yazar kişisi bir gün bizim eve gelir.. sonra komşunun kızı buna vurulur. bu bize her geldiğinde otomatikman komşunun kızı da gelmektedir.

    yalnız nasıl bir çekim varsa arkadaşta hep abuk subuk karılar bulurdu bunu. zira bize gelen komşu kızının kollarında çeşitli faça izleri bulunuyordu. kendisinin intihara meyilli olduğunu düşünüyorduk. "birisi bunun hamuğa goyar olm, ama biz olmayalim" tadında başımızdan savıyorduk kendisini.

    ne anlatsam boş bu elemanla ilgili.. bara giderken barda bira pahalı diye kocaman skol'leri bakkal tükkanından alıp, dolmuşa yetişene kadar içip bitirirdik. sonra barda birer taneden başka bira içmeye gerek kalmazdı. bunu okursa götüyle güler şerefsiz biliyorum ama bir keresinde benim gözlüğü kırmıştık barda. camı düşmüştü durup dururken, sonra biz de kalabalıkta üstüne basıp hacamat etmiştik güzelim gözlüğü.

    her yerde tanıdığı adamlar vardı youtku'nun. her barda, kızılay'daki her dükkanda. her bir yeri bilirdi. gidip nerede ucuz ve kaliteli yemek var onu yerdik. hatta hiç unutmam ekmek arası köfte ve patates püresi yediğimiz bir yer vardı, yıllarca gidip geldik oralara. adamlarla kanka olduk..

    bir de konuşurduk youtku ile. ama ne konuşmalar... felsefe, din, edebiyet... söz nerden başlarsa başlasın dönüp dolaşıp karı kıza gelirdi... bir de ikimiz de acayip meteliksizdik.. son sigaraları az paylaşmadık.

    şimdi ben aynı yerdeyim. eskiden takıldığımız yerlerle hiç alakam yok artık, iş güç, ekmek derdinde geçiyor hayat.. o da yurt dışında. özletti kendini hipnetor..
  • vuslat ellerden ankara özlemini eksantrik ifadelerle dillendiren, ankara aşığı çılgın insan...*
  • “bana yardim severligin resmini yapabilir misin abidin“ diye soracak olsam yapabileceginden hic kuskum olmayan iyi kalpli sozluk yazari. seytanin bacagini bir turlu kirip da adam gibi bir bulusamiyoruz ben ona yaniyorum.