*

şükela:  tümü | bugün
  • uluslararası ticaret mezunlarının büyük çoğunluğunun meslek gereği asla yapamayacağı şey.
  • öğrenci yurdunda kaldığım dönemlerde okula gittiğim ve izinli olup eve döndüğüm zamanlarda sıklıkla yaptığım bir doğa olayıydı...

    hey gidi!
  • 5 yaşımdayken uzaya çıkmak şeklinde tahayyülümde yer eden, bugün ise mağaradan kafayı yer yüzüne çıkarmak şeklinde betimlediğim faaliyet.
  • 1990 larda hayal gibi bir şey idi adeta ütopya. benim gibi orta direk bir ailenin çocuğu için baya baya imkansiz. 4 kisilik bir ailenin ucakla yurtdisina cikmasi imkansiza yakindi. baya baya lukstu ucak bizim için. otobuste bile yerde yatan cocuklar vardi abi. koridora uzanmis bir suru cocuk vardi otobuslerde. simdi ise ucak biletleri ucuzladi. bir suru firma geldi, rekabet artti. ucus sayisi artti. vize almak kolaylasti, 2000 lerden itibaren yurtdisina gitmek, bodrum'a gitmek gibi sadece formalite oldu. 2000 lira maasla calisan birisi rahatlikla yurtdisina gidip 1 hafta tatil yapabilir. yeter ki luks kaygisi olmasin ve biletleri erken alsin. bu kadar net yani. her ay kenara 500 atsan bireysel olarak avrupa paran cikar.
  • 24 yaşındayım, hala erişemediğim şey.

    epey iyi ingilizce konuşuyorum, hatta insanlar yurtdışına çıkıp pratik yapmadığıma inanamıyorlar. yabancı dillere, yabancı kültürlere tahmin edemeyeceğiniz kadar merakım var. abuk subuk diller öğrenmeye çalışıyorum bazen, kimsenin duymadığı.

    gel gör ki bi şans yaratıp da türkiye dışındaki topraklara adım atamadım. bi param olmadı, bi sevgilim olduğu zaman oldu o gelemedi, bi başka bi şey. az önce iki arkadaşım önümde spontane bi şekilde önümüzdeki 3 gün için yurt dışı planı yaptı. ben şansımı, kaderimi sikeyim.

    mutlu edit: sonunda milli oldum hihohoh.
  • ufuk açan bir deneyimdir. her ülke ayrı bir toplumsal bağlamdır çünkü. bu bağlam, ikamet ettiğiniz ülkede, mahalleden mahalleye bile değişebilir. ancak büyük ve kozmopolit şehirlerde uzun yıllardır yaşayanlar, ülkelerindeki farklı kültürleri az biraz tanımış olurlar. o yüzden böyle insanların yurt dışına çıkarak öğrenecekleri şeyler, kendi ülkelerini gezerek öğreneceklerinden daha fazla olur.

    yurt dışında geçireceğiniz zamanda olabildiğince özgür olmak ve yanınızda en güvendiğiniz insanlardan birisinin olması da öğrenmeyi kolaylaştıran bir hadise. iki uyumlu insan hem birbirlerine destek olurlar hem de muhatap oldukları yabancılarla daha derin bir etkileşime girebilirler.
    yurt dışını turla gezmek pek hoş bir deneyim olmaz diye düşünüyorum. çevrenizde sizin kültürünüzden birçok insan olunca, aranızda zoraki bir bağ olunca kendinizi farklı bir ülkenin akışına bırakamazsınız.
  • zamanında ilki taksim'de açılıp yavaş yavaş istanbul'a yayılan mcdonald's'lara gitmek, insanların yurtdışına çıkmasının, dünya tüketimine, tüketim toplumuna eklenmesinin yerini tutuyordu. görgüsüzlük değil görmemişlikti.
  • sırf vize almak için istenen belgeleri toparlamaya üşendiğimden (ve o kadar çok şey istediklerine uyuz olduğumdan) yapmadığım etkinlik.
    hem onuruma dokunuyor hem de cebime.
  • olağan üstü hal nedeniyle yurtdışına çıkışlarda herhangi bir belge veya beyanname gerekiyor mu ?
    özel sektörde çalışıyorum ve tatil amaçlı çıkıyorum.
  • bir kaç yıl içinde son kez gerçekleştireceğim eylem. çünkü dönmeyeceğim.