*

şükela:  tümü | bugün
  • yaptigim kontrolsuz deneyler sonucunda henuz tanisamadigim ve var olmadigina inandigim insan. burada bahsettigim kisi; turkiye disinda 1 yil veya daha fazla zaman gecirmis ve daha sonra ozlem, yabancilik cekmeme istegi, yalnizlik gibi sebeplerle turkiye'ye geri donen ulkemiz insanindan bahsediyorum.

    kesin dönüş yapmak kolay bir karar degil tabi ama insanin genelde bir anda duygusal bir patlama sonucunda verdigi karar oluyor genelde. yurtdisinda okumus ya da calismis bircok kisi bu donme isini hep dusunuyor ve sonunda gerceklestiren oluyor. daha sonra "yok abi her ayrintiyi dusundum, kesin pisman olmayacam" diyor ve sonunda daha 3.aydan konustugunuzda "abi cok pismanim, buyuk hata yaptim, sorunsuz giden duzenimi bozup, bircok sorunun ortasina geldim" benzeri laflar soyluyor. tamam artik yabanci olmuyor, ozlem cekmiyor, sevdikleriyle basbasa oluyor, sevdigi yemekleri yiyebiliyor; bunlari hepimiz istiyoruz tabi ama onlari sagladiktan sonra geriye kalan yani gercek hayatindaki cok fazla sey eksik veya sorunlu oluyor.

    edit: ailevi sebepler, ölüm kalım, issizlik veya turkiye'den daha kotu sartlardaki 3.dunya ulkelerinden yasayip turkiye'ye donen arkadaslari tenzih ederim.

    bu pisman olmanin sebepleri icin (bkz: yurtdışından türkiye'ye gelince fark edilenler)
  • bu sekilde tanistigim bir kac kisi var. ama genelde su ozellikleri ile (bir ya da bir kaci ile) on plana cikariyorlar.

    - muhafazakar olmalari. yurtdisinda yasiyor olmalarina ragmen kendi deyimleri ile batinin ahlaksizligindan degil de nimetlerinden faydalanmaya calismis insanlar olmalari.
    - yurtdisina temel cikis amaclarinin akademi olmasi. yani dusunerek, tasinarak, farkli secenekleri tartarak, tercih ederek degil de madem burs aldik hadi gidelim diye dusunmeleri.

    yurtdisina cikmis/yasayan insanlari dusundugumde donmek istemeyenlerin orani cok daha baskin. ama bu sebeplerle donus yapip mutlu olanlar da var. donmek zorunda kalip turkiye de cok mutsuz olanlar da.
  • borç takıp gelen kişidir.
  • umman'dan donücek olanlarıda olabilir, iple çekiyodur.
    pişman olucak olsada yine de dönecektir, kararlıdır.
  • cok para ona cazip gelmeyen kisidir. yurtdisinda kalip orda yabanci, kendi ulkesinde gurbetci olmak istememistir. sevdiklerine istedigi zaman kolayca ulasabilmeyi, bi dugun veya cenazeye gidebilmek icin kirk takla atmamayi secmistir belki.
  • benim bu. 1 yıl 2 ay sonunda almanya'dan dönüş yaptım. her seye rağmen hiçbir yer istanbul olamazdı benim için ayrıca sevdiklerim yanımda yokken neyleyim düzeni.
  • aramızdaki yoğunluğu sanıldığından fazla olan insan gurubudur.
    misler gibi türk mutfağına, yardım sever ve güler yüzlü insanıma, güneşli iklimimize, ata'mın fotoğrafına baktıkça ohh diyorum. ''iyi ki bu topraklarda doğmuşum!''
  • yutdışında orta kademe yönetici olarak çalışırken türkiye'ye dönenler bu kişiye örnek oluyor genelde. almanya'da 5 - 6.000 avro maaş ile çalışıp eline net 3 - 3.500 avro geçen adam burada orta ve üst kademe yönetici olarak en az 15.000 civarı net ücretle gelince daha iyi bir yaşam standartı oluyor ve doğal olarak pişman olmuyor. bu arkadaşlar yabancı bile olsa burada daha mutlular.

    ülkede gelir dağılımı adaletsizliği çok yüksek olduğu için gelir düzeyiniz yukarı çıktıkça avrupa ile kıyaslandığında satın alma gücü paritesine göre daha iyi yaşıyorsunuz. çünkü alt gelir grupları daha fazla ezilerek ekonomiye daha fazla katkıda bulunmak zorunda kalıyor. 5.000 tl maaşı olan orta gelirli bir adamla 50.000 tl maaşı olan üst gelir grubundan bir adamın kısa sürede aynı vergi dilimine girmesi, daha da beteri bizdeki kdv gibi dolaylı vergilerin toplam vergilere oranı bunun sebeplerine iyi örneklerdir.
  • ben...
    dünyanın en yaşanılır şehri seçilen bir avrupa başketinden 23 yıl sonra istanbul'a döndüm ve hiç pişman değilim. 2 yıldır da mis gibi yaşıyorum istanbul'da.
    trafik sorununu görmezden gelirsen,
    toplu taşıma olayının daha emeklilik devresinde olduğunu kabul edersen,
    çeşmeden akan suyu içmekten vazgeçersen,
    bitmeyen inşaatlar yüzünden ortalığın toz - duman olmasını normal görebilirsen,
    sokağa çıktığında bıçaklanma ihtimaline karşı dikkatli davranırsan,
    insanların asık suratlarını bir kenara bırakırsan,
    yediğin , giydiğin, aldığın pek çok şeyin avrupa'ya göre daha pahalı olmasına aldırış etmezsen gül gibi yaşayıp gidiyorsun.

    evet , sakinleştirici kullanıyorum.