şükela:  tümü | bugün
  • ana gibi yar vatan gibi diyar olmaz . giden herkes bir gün dönebilmeyi hayal eder , kendimden biliyorum . fakat yapar yapmaz bilemem. yurtdışındaki insanlarda ,o eksik şeyi tanımlayamıyorum, ama eksik manevi bir şey vardık ki, asla sizi tam hissetmenize izin vermez . bunu bilirsiniz ve böyle yaşamaya devam edersiniz. ha ekonomik olarak müthiş bir durumda yaşayabilirsiniz , dünyanın en özgür ülkesinde en özgür insani olarak dahi yaşasanız bile bir tarafınız hep eksik kalır, kalacaktır. tercih meselesi. ben tercih etmedim.
    gerçekçi olun. orada sorunsuz bir hayat sizi beklemiyor . sorun insanın olduğu her yerdedir.
  • akp'lilere sorun bu soruyu lütfen. methettikleri yeni türkiye'ye niçin dönmeyip de kafir deyip lanetledikleri batı ülkelerinde yaşıyorlar hala.
    bir insan süper devlet oldu, lideri dünya lideri dediği bir ülkede niye yaşamaz da kültürünü ve d ğerlerini lanetlediği kafir ülkelerde yaşar?
    bu arada noel ve yılbaşı kutlamazlar ama noel'de ve yılbaşında extra verilwn maaşları cebe atarlar. bizim özel günümüz değil diye iade etmezler.
    iste budur anadolu irfanından kana kana içmiş anadolu çomarı....
  • türkiye bu umut etme konuda çok değişken bir ülke.dolayısıyla gidip yeni bir düzen kurmuşsan hele bir de aile çocuk işlerine girmişsen umutlu da olsan kolay kolay dönemezsin çünkü 1-2 yıl içinde her şey tersine dönebilir.kimse de bu riski almaz.
  • beyin gocunun nedeni ekonomik evet ama yurt disinda yasamaya alisan birinin ulkeye kesin donus yapmasi gercekten cok zor. sadece hayat standarti degil mesele, hak ve ozgurluklerle de aciklanamaz. halkin egitimsiz ve asirici olmasi, adam kayirmaciligin tavan yapmasi, insanlarin kibar olmamasi, kimsenin karsisindakine ve gorusune saygi duymamasi ve daha nice faktor var.

    kendi adima konusmak gerekirse ben ulkemi cok ozluyorum ama ucaktan iniyorsun, iki bilemedin uc gun geciriyorsun, o ozlem yerini kedere ve sikintiya birakiyor. geldigine pisman oluyorsun.

    tanim: cevabi hayir olan soru.
  • türkiye’dekiler! size tek bir soru soracağım;

    yurtdışındakiler ülkeye dönmeyi düşünmese, ülke ile hiçbir bağı kalmasa, ingilizce, almanca veya fransızca gibi dilleri bilen bu bireyler neden türkiye’deki faşoluğun, ortadoğululuğun ve çomarlığın küçük bir iz düşümünü yansıtan ekşi sözlük denen sikindirik ortama gelip yazı yazsın, veya yazılanları okusun?

    saygılarımla.

    bir sorudur.
  • avrupa'da yaşayan biri olarak şahsım adına cevabı kesinlikle hayır olan soru.zira tr'de ilk sorun ekonomi olarak görülse de bence asıl etken insanımızın uzun yıllar boyunca değişmesi sosyolojik olarak mümkün olmayan karakteri.tr'de ekonomi bir şekilde düzelse de,cahillik, insana saygı duymama,bozuk hukuk düzeni,insana,hayvana ve çevreye saygı duymama,şark kurnazlığı gibi sorunların düzelmesi yüzyıllar alır.insan bu dünyaya bir kere geliyor ve hele ki çoluk çocuk sahibi de olmuşsa fırsatı olanın avrupa veya abd de hayat sürüp huzur içinde yaşaması hiç te mantıksız değil.
  • isvec'e goceli iki bucuk sene oldu. bunun 10 ayini master egitimine harcadim. geri kalan sure ise is hayati ile gecti ve geciyor. turkiye'ye temelli donus yapmayi dusunmuyorum. cunku kendimi o kulture ait hissetmiyorum. her ne kadar orada dogup buyumus olsam da turkiye'de yasarken cok sinirli ve herkesle catisan birisiydim. aptalliga ve sacmaliga tahammul edemiyorum. isvec'te ise cok nadir sinirleniyorum. cunku hersey olmasi gerektigi gibi. herkes rasyonel hareket ediyor.

    ancak bir kuzey ulkesinde yasamanin da olumsuz yonleri var. burada yalnizlik buyuk problem. stockholm'e tasinali bir bucuk sene oldu ve ben burada sadece bir tane arkadas edinebildim. daha cok okul zamani tanistigim arkadaslarimla sosyallesebiliyorum. icine kapanik bir insan degilim. tam tersi surekli bir aktivite ile ugrasan birisiyim. gayet konuskan bir insanim. ama bu isvecliler insani o kadar yoruyor ki. sohbetler small talk'tan oteye gitmiyor. orada bir duvar var ve asamiyorsun. daha cok baska ulkelerden arkadaslarim var. ispanyol, alman, koreli, brezilyali gibi. cunku onlar da baska ulkeye gelmis ve yalnizlik cekiyor. bu yuzden daha yakin oluyoruz.

    bu yaz istanbul'a ziyaretime isvecli bir arkadasim geldi ve bir hafta beraber zaman gecirdik. her yeri gezdirdim. tatile bile goturdum. son gece bana turkiye'de daha cok yuzumun guldugunu ve beni hic boyle gormedigini soyledi. hakli. cunku isvec'te sosyallik o kadar zor elde ediliyor ki. alisik oldugum ortama geldigimde yuzum guluyor. ama turkiye'de de beni mutlu eden tek sey sosyallik. sosyal hayat disinda isvec'te sikayet edebilecegim birsey yok.

    daginik ve uzun konustum. ama sozun ozu turkiyesiz de yasanmiyor turkiye'de de yasanmiyor. kendimi orada yasarken goremiyorum ama yurtdisinda yasarken de ici bos bir hayat yasiyorum. evet hersey istedigim gibi. is cikisi bi bara gidip arkadalarinla takilabiliyorsun. sessiz sakin bir muhitte yasiyorsun. saat 5'ten sonra isten cikip yarim saatte evde oluyorsun ve aslinda bir gun icinde is disinda bir hayatin daha oluyor. guzel kazaniyorsun. sistemsel olarak hersey olmasi gerektigi gibi. ama bu sefer de sevdiklerin yok. yillarca biriktirdigin o dostluklar yok. geldigimden beri yani iki bucuk yildir arkadasim olan kisilerde bile o turkiye'deki arkadasliklarin derinligi yok ve olmayacak goruyorsun. o samimiyet o yakinlik yok. arafta kaldik.
  • "hayır" cevabı verenlerin büyük çoğunluğunun, yurtdışında yaşamayı geçin sınır kapısından bile çıkmadığına yemin ederim.

    yurtdışında yaşayan her türk, bir kıvılcım çaksa da geri döneyim diye bekler. köksüzlük zor şeydir arkadaşlar, yaşamadan bilemezsiniz. o ülkenin güzelliğiyle ve demokratlığıyla büyülenirken "ulan biz niye böyle olamadık" diye hayıflanır, ağlarsın bile. neden biz olamıyoruz, onlar oldu biliyor musunuz? onlar kaçıp gitmediler başka ülkelere, kalıp ülkelerini değiştirdiler. biz söylene söylene çekip gidiyoruz, geriye de çomarlar kalıyor işte.

    bir ışık, bir ışık yansa herkes götlerine vura vura kuzeyden aşağı inecek. hiç caz yapmayın; siz de rakı masasını, ince belli bardağı, gerçek kokoreç ve döneri, istanbul'u, izmir'i, boyozu, çi böreği, kerhane tatlısını özlüyorsunuz. galata'da bir meyhane, kadıköy'de bir barda olmak için neler yaparsınız.
  • (bkz: nayır)
  • sayın sözlükdaşlarım 17 yıldır yurtdışında yaşayan bir biray olarak kesin ve net şekilde ifade edebilirim ki pek tabi herkes vatanında yaşamak ister. gerek ekonomik gerekse sosyolojik şartlardan dolayı mecburiyetten ülke dışındayız sizi temin ederim uygun şartlar ve durum oluşsa ilk firsatta yapacağım şey güzel ülkeme dönmek olurdu. üstüne basa basa söylemek isterim ki ülkemiz çok güzel birçok imkana sahibiz ama ne yazık ki insanlarımız kötü ve mevcut durum da bu insanların çoğalması için çok müsait. umarım bu mevcut durum sona erer ve güzel insanlarin arttığını geç kalmadan gorebiliriz şayet bunun ışığını görürsem ilk yapacağım şey guzel ülkeme dönmek olacaktır.