şükela:  tümü | bugün
  • yurtdışında olan bütün tanıdıklarım(uzun süredir oradalar) buraya dönmeyi hiç düşünmediler. ama yazarın dediği gibi senin ıq seviyen 80 altı ise, aldığın parayı tutamayıp karıya kıza gece kulüplerine yediriyorsan, elbette tutunamazsın. eğer ki dili öğrenmek istemiyor, kültürü benimsemiyorsan tabii ki dışlanırsın..çevremde birisi 90, diğeri 80 olmak üzere iki tanıdığım var.zamanında almanyaya gidenlerden. velhasıl kelam teyzemiz 40 yıl almanya da durduktan sonra türkiye ye döner ve hala almanya almanya diye ağlamaya başlar.ee neden burda? ne yapsın? tüm akrabala burada ve zaten bir ayağı çukurda. son zamanlarını akrabalarıyla geçirmek istiyor. tabii malının mülkünün haddi hesabı yok. burada diğer insanların ettiği laflara hiiiiiiiiiiiiiiç bakmayın. hepimiz farklıyız. ona kötü gelen bize iyidir, bize iyi gelen sana kötüdür. ama belli başlı sorunlar da gözden kaçamaz

    eğitimsizlik
    güvenlik
    yoksulluk
    cehalet

    ne yazık ki tüm bunlar insanları avrupa ya göçmeye itiyor. yoksa kim bırakır ülkesini.

    not :cem yılmazın bir skeci aklıma geldi malum ilaç kaldırıcı*. diyordu ya bu ilaç dünyanın en çok satılan ilacı ama kimse kullanmaz.. hiç kullanan yoktur.. evet almanya akabinde konuşacak olursam bu da böyle. herkes türkiye ye geri gelmek ister,ama gelen kimse olmaz.. saygılarımla *
  • isvicrede dogdum,büyüdüm ve yasiyorum.sizce türkiyeye dönmelimiyim? bence kesinlikle hayir.
  • düşünen gelir ki bu düşünme eylemi olmayan yerinde hayatına devam eder. dert etmeye bunu buradan ortaya koymaya çalışmak boş bir iş, sadece. aslında düşünme sadece tatil denen yaz ayları olup, bir çoğu içinde kapıkule araç kuyruğunun yarattığıdır.
  • 3 yıl new york'ta yaşamış ve geri dönmüş biriyim. ama çoğu zaman keşke dönmeseydim diyorum. yüzdeye vurmak gerekirse %55 pişmanlık %45 ıyi ki dönmüşüm hissi var. yukarlarda bir yazar coğrafya kaderdir, illa ki birşeyleri özlersiniz demiş, tamamen katılıyorum.
  • londra'dan bildiriyorum, dünya tersine dönse dönmem.

    medeni bi ülkede, minimum kazansa bile insanca yaşamayı bir kez tatmış birinin de çok ekstrem bir şey olmadıkça dönmek isteyeceğini sanmıyorum.

    yurt dışında yaşamanın zorlukları yok mu? tabi ki var. ama -henüz kendi işimi yapamıyor olsam da- saatlik minimum ücrete çalıştığım işimde yılda 22 gün + 8 gün bank holiday tatilim var, dilediğim zaman kullanıyorum, üstelik ödemesini de çatır çatır alıyorum.
    ay sonunu nasıl getireceğim derdim yok, birikim bile yapabiliyorum ufak ufak. ki londra'da kiralar ve ulaşım astronomik. buna rağmen türkiye'de yaşadığımdan kat kat kaliteli bi hayat yaşıyorum.
    neden döneyim? haftada 60 saat çalışıp asgari ücretten bozma maaş alıp yılda 1 hafta tatil için yalvarıp günümün 4 saatini metrobüste geçirmek için mi?

    tenk yu but kalsın almayayım.
  • ben de 1 senedir yurtdışında çalışan birisi olarak birkaç şeyden söz edeyim; arkadaşlar istediğinizi yurtdışında bulamayabilirsiniz. yemekler, insanların davranış biçimleri, hayatın olağan akışı vb. ben bunlara alıştım ve yurtdışında mutluyum. çalışıyorum, harcamalarımı dengede tutuyorum, geziyorum, yeni kültürler, yeni insanlar tanıyorum.

    tüm bunlara rağmen; türkiye’yi özlüyorum. başta ailemi, sonra dışarı çıktığımda türkçe konuşmayı, yemek yerken türkçe müziklerin çalmasını, çocukların parklarda bağıra çağıra oyun oynamasını. kısacası bizim toplumumuzda yaşadığımız pozitif şeyleri özlüyorum.

    dolayısı ile sorunun ucunu açık bırakarak şu an için “hayır” cevabını veriyorum.
  • 5 sene ingiltere'den sonra şu an 4 yıldır ispanya'da yaşıyorum.

    iş olarak şu an ki maaşımı alabilsem (extra mesaisiz, nitekim burada extra mesainin parası veriliyor türkiye'de verilmiyor. ki ispanya da diğer avrupa ülkelerine göre maaşlar düşük ama yinede türkiye ye göre çok daha iyi) ve türkiye'de kendimi güvenli hissediyor olsam kesin dönerim ama özellikle güvenlik konusunda - kadına şiddet, suriyeliler, terör- kısa vadede böyle bir şeyin sağlanacağını maalesef düşünmüyorum...

    yoksa burda ne kadar arkadaşım olursa olsun (ki burada doğup büyümediğim için zaten 100 tane arkadaşım yok, 10 tane vardır) ailem yok, çok yakın can dostum yok, ama maaş iyi ve güvenli hissediyorum işte.....
  • kurda sormuşlar kuzu sever misin diye , gülmekten söyleyememiş. işte o hesap
  • ekşi sözlük hiçbiri ülkeyi beğenmeme timi de bu anket vesilesiyle kuruldu galiba.
  • izmir'den çıkıp almanya'ya yerleşeli bir sene olmuş ve buradaki yaşam standartları karşısında hayranlık hissine kapılmış bir auslander olarak cevabını 'asla' olarak verebileceğim soru. çünkü 'hayır' yetersiz gelecek.

    almanya'da yaşayan türklerin çoğunluğu enteresan şekilde '5 yıl sonra göreceğim ben seni, buradan sıkılacaksın, memleketim diye özleyip dönmek isteyeceksin' gibi bir yorum yapıyorlar.

    sadece bir rapor üzerinden konuya yaklaşacağım. ekonomi, sağlık, eşitlik, basın özgürlüğü, insan hakları gibi parametreler baz alınarak hazırlanan birleşmiş milletler gelişme endeksine göre almanya dünyanın en yaşanabilir 5.ülkesi. bu yorumları yapan insanların beş sene sonra çılgınlar gibi özleyeceğimi ve dönmek için can atacağımı ön gördüğü ülke ise bu raporda 63. sırada. yani türkiye'den daha yüksek yaşam standartlarına sahip (almanya hariç) 61 ülke daha var. bir gün gerçekten almanya'dan sıkılırsam, tek alternatifim türkiye mi? saçmalama dostum.

    bir çok insan almanların ırkçı tutumlarından ve ön yargılardan bahsediyor. ben bir senedir böyle bir tavırla karşılaşmadım ya da hissetmedim, kaldı ki arkadaş çevrem içlerinde en iyi arkadaşım da olmak üzere ingilizce iletişim kurabilmeme rağmen almanlardan oluşuyor. ne dünya görüşü olarak onlardan daha farklı olduğumu düşünüyorum, ne kültürlerine ters olduğumu. almanlarla dünya meselelerinden, seyahatten, ekonomiden, kültürden, sanattan ya da tarihten konuşacak şeyleri olan insanların bahsedildiği gibi bir dışlanma, herhangi farklı yaklaşıma maruz kalacağını zannetmiyorum.

    emekliğini her insanın kendi ülkesinde sakin bir yaşantıyla geçirmek isteyeceğini iddaa eden bir yazar arkadaş olmuş. ben türkiye'ye kıyasla daha özgür, daha rahat, alım gücünün ezici şekilde daha yüksek, insana saygının ve değerin çok daha fazla olduğu, doğayla içiçe, aldığın havadaki oksijenin kalitesinin bile daha iyi olduğu, hayalini kurduğun o emekllik yıllarının huzur içinde yaşanabileceği ülkeler biliyorum, bana özelden ulaşabilirsin.