şükela:  tümü | bugün
  • bir kaos sarar insanin icini, geldiginiz yere göre degisir tabi bu hissiyatin miktari. daha pasaport kuyruğunda kendi memleketinizde 2. sınıf duruma düşersiniz. elin yabancısına hürmet daha o kuyrukta başlar. siz ki nereden başladığı belli olmayan karman çorman bir kuyrukta bulursunuz kendinizi. bir yandan eve nasıl gidicem acaba şimdi trafik var mıdır soruları eşliğinde. taksi tutmak icin bir düşünce aliverir, eviniz yakınsa bindiğiniz taksi ergen tribi yapacaktır. her an kazıklanma dolandırılma potansiyeliniz vardır artık. kapıdan çıkınca yaya geçidine adımızı atarsınız üstünüze üstünüze gelen arabalardan kaçmak için koşmaya başlarsınız. calan kornalar da cabası.istanbul'da yasayıp toplu tasıma ile eve gitmek isterseniz ve bu tercihiniz metrobüs ise elinizdeki bavul ile üstgeçite çıkana kadar perisan olur degil bavul icin kendiniz icin bile içeri girecek yer bulamazsınız.

    stres sıkıntı bir tonla baslar. sonra içinizden dersiniz ne gerek vardı lan gelmeye. artık ömür törpüsüdür yasamak.
  • "cunku bok vardi geri geldik" dedirtir.
  • ne zaman avrupa veya amerika seyahatinden gelsem hissettigim garip duygudur. bir kaos hissi, ben bu duzensizlikte nasil yasiyorum hissi kaplar bunyeyi.

    elinde karman corman posetli teyzeler dayilar, havaalani kulturunden yoksun bir suru insanla karsilasinca asiri bir mutsuzluk kapliyor icimi. halbuki yurtdisinda en kotusu bile basi acik, modern, duzgun giyimli, adam gibi bavulu olan, nispeten daha kulturlu, oturmasini kalkmasini bilen insanlar.

    bu yazdiklarima kotu tepki verecek cok insan cikabilir ama yukarida yazdiklarim hissettigim kotu hislerin 100de 1 i bile degil.
  • kesif bir ter kokusu. aman yarabbi!
  • nereden döndüğünüze göre değişir.

    mesela rusya'dan döndükten sonra metro turnikesinden geçmeme yardımcı olan güvenlik görevlisi, bende vatan toprağını öpme isteği yaratmıştı.
  • ne kadar nefret ettiğim onlarca özelliği olursa olsun ayağımı yere bastığımda nihat doğan a bağlıyorum.
  • "az sonra evimde olacağım, yatağımda uyuyacağım" dediğim konfor durumu.
  • ben şahsen bildiğim bütün küfürleri ediyordum. "bu muydu taşı toprağı altın olan memleket" diye. tamam memleket güzel olabilir ama insanları. değil.

    elbette nereden döndüğünüze göre değişir, orası ayrı.