şükela:  tümü | bugün
  • feridun düzağaç'ın 5. stüdyo albümü olan bir devam filmi siyahbeyaz turkce dublaj içinde yer alan şarkılardan biridir.
  • o*nadır, sevgisine ve kendisine yazmıştır, bütününe yani, her zaman yaptığı gibi..
    sözleri şöyledir:

    yürüdüm adım adım
    masallardan ışık aldım
    güleç yüzüm mahçup kalbim
    kıpkırmızı yürüdüm
    yürüdüm aşık oldum
    yürüdüm kaşif oldum
    öğrenmekle geçmiyor hayat
    ağırlaştım yürüdüm
    yürüdüm babam öldü
    yürüdüm kızım oldu
    bazen bahar bazen kara kış
    sızım oldu yürüdüm
    yürüdüm evsiz kaldım
    yürüdüm sensiz kaldım
    hiç gitmez sanıyordum
    sevgi gitti yürüdüm
    yürüdüm alev aldım
    yürüdüm kül olup kaldım
    gül bahçelerinden geçtim
    dikenlerde yürüdüm
    yürüdüm oyun oldum
    gerçeğim oyun oldu
    ardımda bir çocuk kaldı
    dönüp baktım yürüdüm
    yürüdüm avaz avaz
    yürüdüm çığlık çığlık
    boğazımda yaşlı bir hıçkırık
    yutkunarak yürüdüm
    yürüdüm savaş oldu
    yürüdüm yarış oldu
    kaybolmaktan korktuğum dünya
    bir karış oldu yürüdüm
    yürüdüm dur dedi tanrı
    yaşanacak neler kaldı
    anlat dedi ne anladın
    siyah beyaz yürüdüm
    gözümün önünden geçip gittim
    bulutlara yürüdüm..
  • her şeye rağmen filmin devam etmesi için çabalanan anları anlatan, samimi şarkı. (bkz: yürümek)
  • eğer ani bir ölümüm olmazsa ben ölürken fonda çalmasını dilediğim şarkıdır.. hatta mümkünse öldükten sonra da ilk bir kaç dakika duyabilmek istediğim..
  • liğinde dolmabahçenin yollarında, sokak lambalarının olmadığı aydınlığında, an geldiğinde yürümek an geldiğinde koşmak istediğim şarkıdır. üçüncü dakikasının altıncı saniyesinde çığlıklar içinde, yıldırımlar liğinde, yağmur lik etmeli bir de olan gürültüsüyle..ani bir duruşla, arkamdan gelen rüzgara direne direne yere vurmak isterim bedenimi. bir ağacı tek hamleyle birden keserlermiş gibi..birden..son saniyesinde, oracıkta vermek nefesimi..
  • üstümde formam, aklımda dertler, düşünceler ve soru işaretleri ile mabedim olan inönü stadına doğru ilerlerken kulağımda çalmasını istediğim şarkı.
    birçok insan için dolmabahçe yolu çok anlamlıdır, ağaçlar, lambalar, bir yanda sarayın duvarları, karşıda sarmaşıklar ve son yıllarda onların arasında yer alan ulu önderimizin fotoğrafları... ileride boğazı izlemekten en çok zevk aldığım sarayın çay bahçesi yani en dertli, düşünceli anlarıma şahitlik ve ev sahipliği yapan mekan ve diğer tarafında mabedim. bu kompozisyonu bu şarkıyla-hele ki maça gittiğim bir gün-tamamlamaktır belki de mutluluk.
    beşiktaştan yolun sol tarafından yürümeye başlamak, aklını kurcalayan soru işaretlerinin cevabını bulmak ya da onları ortadan kaldırmaya çalışmak, arkaya dönüp bakıp nerelerden geçtiğini daha doğrusu nelerden vazgeçtiğini düşünmek, bunları düşünürken zifiri siyahın içinde kaldığını fark etmek... sonra mabedle karşılaşmak; karanlığın bir anda ortadan kalktığını görmek, içini bir sevinç kapladığını hissetmek, gecelerin hep bitip sonunda sabah olduğunu tekrar tekrar öğrenmek. tüm bunları yaparken o sırada bu şarkı fısıldar kulağına siyah beyaz yürüdüm...
  • albümlerinde feridun düzağaç'ın, kendisinin özellikle ve galiba özellikli sevdiği ama genelde çok öne çıkamayan şarkılarından * *(hatta alev alev de bunlardan biri olmaya namzetti sanırım ve bu kadar ön plana çıkmasının kendisini şaşırttığını söylemişti yanlış hatırlamıyorsam) biri gibi görünen güzel şarkı.
  • ayakta duramayan bir adamı ayakta durmaya ikna eden şarkı, öylesine güçlü...
    feridun düzağac ' ın "ben kötümser değilim karamsarım" cümlesini en çok farkettiren aynı zamanda.
    baş-ucu şarkı-m .canımın en çok yandığı an, dayandığım, elimden tut-muş şarkı.
    masalların ışımaktan en bitkin düştüğü an, burada tınısını farkettiyor.

    "yürüdüm aşık oldum/.../ağırlaştım yürüdüm" ağırlığımı akıttığım...

    "yürüdüm evsiz kaldım
    yürüdüm sensiz kaldım
    hiç gitmez sanıyordum
    sevgi gitti yürüdüm
    yürüdüm alev aldım
    yürüdüm kül olup kaldım"

    hiç gitmez sandıklarmızın gidişlerini izlerken omzuna yaslanıp bizimle yürüyebilen bir şarkı bu.

    "ardımda bir çocuk kaldı
    dönüp baktım yürüdüm
    yürüdüm avaz avaz
    yürüdüm çığlık çığlık
    boğazımda yaşlı bir hıçkırık
    yutkunarak yürüdüm"

    hangi çığlığının gölgesine sığındığından habersiz "avaz avaz" yürütebilen bir şey...

    "gözümün önünden geçip gittin
    bulutlara yürüdüm..." bütün hayaletlerin inadına,size rağmen "buradayım!" dedirten, bulutlarına yürüten.
  • son günlerde gece gündüz dinlediğim fd şarkısı. sözleri bana bu kadar dokunan başka bir şarkı hatırlamıyorum. sevgilinizden ayrılırsınız dinlersiniz,hayal kırıklığı yaşarsınız dinlersiniz,dibine kadar yalnız kalırsınız dinlersiniz,babanız ölür ve ağlayarak dinlersiniz..
  • bir devam filmi siyah beyaz türkçe dublaj albümünü ilk çıktığında değil de "uff yhaa, çk gzl olmş" dendiği zamanların bittiğinde dinlemiştim; 2010'un nisan ayına denk gelir.. askere gitmeme henüz 1 ay vardı, hatırlıyorum.. dinlemediğim ne kadar albüm varsa dinleyip zihnime kazımam lazımdı, orada hayata dair tek bağlantım müzik olacaktı, biliyordum..

    bir devam filmi: siyah beyaz türkçe dublaj'ı dinledim, ağır ağır.. bu şarkıya kadar hepsini ikişer kere dinledim en az. ama yürüdüm'e geldiğimde içimde bir şeylerin değiştiğini hissetmiştim. feridun düzağaç'ın yayınlanmış tüm şarkılarını dinlemiş biri olarak söylüyorum, en iyisi bu. en iyisi..

    albümün genel olarak hakettiği değeri bulamadığını varsayarsak sözlük bünyesinde bu şarkı için yazılan 8. entry'e imza atıyor olmamı yadırgamıyorum, üzüldüğüm sadece mis gibi albüm hiç olmamış gibi ortada kaldı..