şükela:  tümü | bugün
  • deli sayesinde okuduğum* mükemmel oruç aruoba eseri .. e tabii ki (bkz: oruc aruoba)
  • yürüme üçlüsünün ilk kitabıdır. (bkz: yürüme üçlüsü)
  • birinci basımı kasım 1992'de metis yayınları'ndan çıkmış olan oruç aruoba kitabı... ben sev(e)medim...

    neredeler ki şimdi, bizim için bir zamanlar
    yaşamsal önemi olan o ötekiler - nerelere
    gittiler, nerelerde kaldılar: biz, arıyor,
    soruyor muyuz onları - neyiz ki biz zaten?! - -
    anılar, ve anılar, ve anılar, ve
    unutmalar, ve unutulmuşluklar...

    anılarımızı da unuturuz biz zaten -
    anımsamalarımız, zaten, unutulmuşluklarımızdır:
    anımsadıklarımız, zaten, çoktan, unuttujlarımız...
    ancak unuttuklarımızı anımsarız biz zaten:
    anılarımızı da, zaten, unuturuz;
    çoktan, unutmuşuzdur.
  • " bir yol,
    bir yerden çıkarak,
    bir yöne gidebilmekse;
    bir yer,
    bir yöne doğru oluşabilecek
    bir yolun başıysa
    - ve sonunda varılacak yer,
    o yolun sonuysa - ;
    bir yön de, bir yer ile katedilen bir yol
    arasındaki bir devinmeyse;
    yerinden kalkarak
    bir yöne doğru
    bir yola çıkıp giden
    - yerinden çıkarak bir yöne doğru yol alan -
    kişi, yürüyordur... "
  • muğlak kitap, kutsal kitap, beni benden alıp yollara vuran kitap.
  • gündüz yarasalariyiz biz ile mükemmel bir giris yaptiktan sonra, daha da mükemmelleserek ilerleyen türk wittgensteini'nin kitabi.
  • yolda yürüyenin yüzü, yönüne çevrilidir
    - yöneldiği yer, yüzünden okunur.
  • "kişi yaşamı boyu,
    bir yerde takılıp kalıp,
    yolda olduğunu sanabiliyor;
    ya da, ters taraftan,
    sürekli yürüdüğü halde,
    bir yerde durduğunu...

    öyleyse önemli olan,
    bir yerde bulunmak değil,
    bulunduğu yerin bilincinde olmaktır;
    aynı şekilde, yolda olmak değil,
    yürüdüğün yolun bilincinde olmak...

    yer de, yön de, yol da,
    bilinçlidir."*
  • yeni bir yola cikan kisi,
    yolun nasil bir olanak oldugunu anlar
    -- ama, ancak yola ciktiktan sonra...

    yola cikan kisi, yolun getirdiklerini
    sonuna dek kabullenmek zorundadir.

    bir yeri toptan terkedip yeni bir yola cikan
    kisi, terkettigi yerdeki herseyi--herkesi--
    mutlak bir bicimde terketmemis; ciktigi yolda
    rastlayacagi herseyi--herkesi--de,
    mutlak bir bicimde kabullenmis olmalidir
    --saglam yurumenin ilk kosuludur bu.