şükela:  tümü | bugün
  • eskiden sıhhiyede, kızılayda, taksimde... bir çok yerde bir şeylere isyan edilirdi, hak aranırdı. son zamanlarda hiç görmediğim durum. her şey çok iyi gidiyor sanırım.
  • her şey iyi gitmiyor. insanlar hayattan bezmiş, bu ülkeden hiç bir sikim olmayacağının farkında.

    (bkz: türkiye'den siktir olup gitmek)
  • protesto etmek ve bir şeylere karşı durduğunu anlatmak için ille de sloganlarla yürüyüş yapman gerekmiyor.

    ben ülkenin çeşitli yerlerinde birçok protestoya denk geldim bu yıl içinde. kadıköy'de, konak'ta, antalya'da, ankara'da... mesela kadıköy'de bir amca bildiri dağıtıyor. imza topluyor. ne için bu imzalar diyorum. efendim işte kitaplardan atatürk çıkartıldı ya onun için diyor. hangi kitaptan çıkartılmış diyorum. işte şu bilmem ne kitabından diyor. telefonumdan hemen bahsi geçen kitabın pdf halini indiriyor ve tam olarak nereden çıkarıldığını soruyorum. bilmiyorum işte ama çıkmış diyor. pdf içinde "atatürk" ifadesini aratıyorum. yaklaşık 250 sonuç veriyor. hani diyorum, 250 yerde atatürk yazıyor, nereden çıkmış atatürk? çıkmış işte diye konuşmaya devam ediyor. haydi amcacığım kolay gelsin diyorum yanından uzaklaşıyorum.

    yani gayet protesto ediyor insanlar. ayrıca yürüyen de yürüyor. tabii edecekler de yürüyecekler de. ama birilerinin protestodan anladığı şey ille de gösteri yürüyüşü düzenleyip oradan iki bağırtı ve gürültü ile kaos ve kargaşa çıkarma çalışması ise kusura bakmayın da o işler bitti. bu ülkede artık kimse molotof atamaz, ben ulaşıma gelen zammı protesto ediyorum diye. kimse belediye otobüsü yakamaz, iki ağacın kesilmesini bahane edip de...

    diyeceğim o ki normale döndü artık protestolar. fakat anormal işler peşinde koşanların bunları beğenmemesi de pek doğal olacaktır. protestodan anladığı şey bağırma, gürültü çıkarma, habersiz eylem yapma olanlar tabii ki rahatsız olacaktır. o devirler geçti. artık daha insancıl protestolar var. memnunuz.

    yürüyüşlerin protestoların bitmesi yalandır. aslolan, yürüyüşlerin protestoların daha insancıl bir hal almasıdır.
  • ümmet gerçeği gördü ve el arttırdı. bunu gören akıllı ve iyi inşa lar bıktı. şimdi sonunu bildikleri hikayenin gerçekleşmesini bekliyorlar.
  • bence asıl neden hiçbir şeyin değişmemesi. umutlu hissettiklerinde sokaklara nasıl döküldüklerini de görüyoruz zaman zaman.

    diğer taraftan insanlar artık eleştirel olmaktan sıkıldı. çok yoğun tempoda yaşıyoruz ve sürekli stres altındayız. bulduğumuz boş vakitleri keyifli şekilde geçirmeyi tercih ediyoruz. karşılığını almadığımız, duyulmak istenmediğimiz protestoları ya da yürüyüşleri gerçekleştirmek yerine kendime ya da sevdiklerime vakit harcamak daha anlamlı geliyor. negatif hayat tarzı her tarafımızı sardı, bu yüzden bireyler bu tarz negatif olaylara katılmamayı tercih ediyorlar diye düşünüyorum.

    ayrıca baskı ve korku unsurunu da eklemek şart.