şükela:  tümü | bugün
  • bir zamanlar yüreği ağza getirdiği, soğuk soğuk terlettiği, kâbuslara neden olduğu halde, çeşitli deneyler, yaşın ilerlemesi, sahip olunan yeni bilgi vb sayesinde bir süre sonra artık duyulmayan korkulardır.

    çocukluktaki cinlerle, hortlaklarla, hayalet vb ile ilgili korkular çoğunlukla böyledir; giderek ortadan kalkar. yine aşıdan, iğneden aşırı korkma da zamanla azalır.
  • yükseklik korkusu, atlayıp kurtulmayı düşünüyorum...
  • otobus kapisi acilirken cosss diye ses geliyodu cok korkuyodum
    o gecti iste
  • akılda kalmaz. unutuverir insan. asıl mesele şu ki kaybetme korkusu geçmez. insanoğlu hayatının her döneminde bir şeyleri kaybetmekten korkarak yaşar.

    küçükken bilye kaybetmekten korkarken,
    ergenken sevgiliyi kaybetme korkusu,
    işe başlayınca başka korku,
    evlenince başka.
    bence en kötüsü evladını kaybetme korkusu olmalı.