şükela:  tümü | bugün soru sor
  • ados'un dokuzsekiz'den çıkan vertigo albümünden, kayra ve da poet'in konuk olduğu 12 numaralı şarkı.
  • sözleri:

    şimdi kanserden mi sakınayım nelerden yakınayım
    ömürden ayrı takılayım bırak biraz da bakınayım
    ne var ne yoksa bana ayıp insanlık bana kayıp
    büyük bir boşluk araladım büyük soğuk bir aradayım
    inanmazsan inanma ben de inanmam bana
    iki satırın sahibiyim başka da mülk arayamam
    izahı yok ne var ki anlamsız da yaşayamam
    ruhumdan ayrı taşıyamam bu yük benimle aşınamaz
    dilimde cümlelerim cebimde şarkılar
    yerimde bugün ben değil bir başka kaygı var
    bu zehre tutuldum yavaş yavaş tükendi mantığım
    gelecek dört duvar tabi çıkamam korkudan
    zamansız ağrılar bedenden ayrılar
    nedense bende depresif bir anın ayrı hatrı var
    gürültü sürdüler bu kez namlunun ağzına
    şakakta patlatınca belki varılacaktır yarına

    nakarat:
    korku yankı düşünmek bir anlık
    düşünmekten arda kalan zamanın daraldı
    yorgun cansız koşamıyorsun artık
    koşmak için çıktığın yolun çoktan kapandı

    kayra:
    bu dev bir yanlış en başında haksız
    ansızın kafanda tek soru ve kaldın yalnız
    bir zamanlar başımda gölgeler ve sesler
    durmadan konuştu benimle uyumadan bu yüzler
    hep bu yüzden torbalar gözaltı mesken
    tam bu yüzden korkutur yavan teselli
    tam da geçti derken aniden bir anda geldi
    dönmek istemiyorum oraya gördüğüm günden beri
    bir 96 yazı bir 93 kışı
    öyle bir geçer ki bak anlamazsın ışık hızı
    bir yerde susmam bir yerde dur demem gerekli
    fakat tepemdeler gölgeler tükenmedim
    sabırla bekledim bir anda taş kesildim
    görmeseydim elbet işte böyle söylemezdim
    akşamın bir vakti yankı duymak istemezdim
    duymasaydın aslanım ben mi sana uyan dedim

    da poet:
    kimse ses vermedi duvarlara bağırdım
    yolumu çizdim karlar saçlarıma takıldı
    sevmediklerim sevdi sevdiklerim darıldı
    hendrix gitarına dp satırlara sarıldı hep
    ışığı karanlıktan çalan bendim
    saatler göğsüme mermi gibi ilerlerdi
    hesabını veririm her şeyin
    gerçeği yalancıların selinden tutup çekerdi ellerim
    hep kaçarım sevmeyi bilmeyenlerin ordusundan
    kalpleri yosun kanları zift akar tortusuyla
    gözleri bakar ama görmez onca ihtişamı
    hala özgürlüğe karanlıklarla firarım
    inadım gardaşım konyak iç cepte sırdaşım
    cephaneler taşı sesime biraz daha yaklaşıp
    önüme düş tükendik ama henüz yok olmadık
    bir çığlık gelir elbet sükunetimin sonrası
    susadım canıma hayat çölünde
    hatıra akıp gider gözümden
    aşılacak everestler önümde
    bazen ayaklarım gitmez ne kadar istesem de
    susadım canıma hayat çölünde
    hatıra akıp gider gözümden
    yenilecek ordular var önümde
    dp yak bu kez
    süngün olsun satır kelime kafiye